পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৭৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


লা-লান অশালী ৭৩ (আৰু বিশেষ মন নিদিয়া হলে এই কথাটো মানতে নপৰিল হ)—সেই বিলাকৰ কেন্দ্র মজার। অর্থাৎ মজাৰপৰাই সেইবিলাক কামৰ কাৰণে আৱশ্যকীয় শক্তিৰ উত্তর হয়। অভ্যাস মূলক কামবােৰকে ক্ষুদ্র অফিক্ত। যেনে, এই প্ৰৱন্ধ লিখিবৰ সময়ত বি আখৰ লিখন-কি, সেই কি আদিত মােৰ পক্ষে টান আছিল; এভিয়া অভাস কৰোতে কৰোঁতে আখৰ লিখা কথাটো মােৰ পক্ষে বহু উহু ৈ পৰিছে। এই কামৰ ৰাৰে মােৰ বৃহৎ ৰা আল মন্তিই একো কাম কৰিব নালাগে; এই বিলাক কামৰ কাৰণে আৱশ্যকীয় শক্তি ক্ষু মকিতে উত্তৰ হয়। চিন্তা কৰি বিবােৰ কাম কৰিব লাগে- যেৰে, এত এত কি লিখি কি নিলিখি ইত্যাদি ঠিক ফকৰা-সেইবোৰৰ কে হে এত মন্তিত। এনে সুকৌশলেৰে আমগুল নির্মিত হোৱাৰ হেতুকে, দে-যাত্রা-নিৰাহৰ অৰ্থে সাধাৰণতে আকীয় কামবােৰৰ কাৰণে আমাৰ কিৰ কোনাে পৰিশ্ৰম নহয়; এ আ রুদ্র মকিৰপৰাই সেইবােৰ কাম হব পাৰে। সেই দেখি উচ্চ চিন্তা আৰু নতুন কৌশল উৰন কৰা আদি কামৰ কাৰণে আমাৰ অবিকই সম্পূর্ণ আজৰি পায়। এই মৰে এনে যে মানৱ-গতির উন্নতি হয়। মনৰ ক্ৰিখা গল গল গ হেয়াৰপৰা সতে