পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৭০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা-বিচাৰ ফিলক, ইমান দামী যে আমাৰ দৰে দুখীয়া দেশত সেইবােৰৰ ব্যৱহাৰ কৰি শিক্ষা ফিৰ পাৰি বুলি কল্পনা কৰিবও নােৰাৰি। | শিক্ষক শিক্ষা-কাষৰ গুৰিল। তেওঁ নিজে সমত কথা বুজি লই ছাত্রক যি দৰে চলাবলৈ বিচাৰে ছাত্ৰ সেই দৰে ছবি। ছাত্র শিক্ষা পথত মণ কৰে, শিক্ষকে তেওঁক সুগম খাট লগাই দিয়ে। সেই দেশি শিক্ষকৰ কাৰ্য্য গুরু। ঘোঁৰাৰু লাগাম লগাই যি ফালে খুচি লৈ যাব পাৰি। কিন্তু অশ্বমেধৰ বোৰা নিজ খুচি মতে হে ফুৰে। তাৰ ৰক্ষকে হলে যেনেকৈ পাৰে, ঘোঁৰা নিজ খুচিতে ফুৰিবলৈ দিও, তাক লম্বৎসৰৰ মুৰত য-স্থাপন উপস্থিত কৰিব লাগিব। এনে ঘোঁৰাৰ চালক হােৱা অৰ্জুন আৰু লক্ষণৰ দৰে বীৰৰ হে কাম। শিক্ষকে অশ্বমেধ-যজ্ঞৰ ঘোৰ চালক; তেওঁৰ ছত্রই সেই যোৰ। শিকে ছাত্ৰৰ প্রতি অনুসৰিহে তেওঁৰ বিকাশত সহায় কৰিব পাৰে বা শিক্ষা দিব পাৰে। কিন্তু কি শিক্ষা দিব, কিমান দিনত ফিশন পৰিমান শিক্ষাৰ আৰু সেই শিক্ষাৰ সৱাত ছাত্ৰক কি দৰে গঢ়ি তুলিব—এই আটাইবিলাক কথাৰ হিৰ সিহায় কৰিব লাগিব তেওঁ হে। | সেই দেখি কোৱা আছে—যেনে শিক্ষক, ভেনে স্কুল। শিক্ষকে নিজৰ দৰ্শৰ অনুৰূপে ছাত্রক গঢ়ি তােলে। শিক্ষকৰ বৰ্শি বিশ্বাস মানু ফর্মী, দক্ষ, অধ্যসাগী, মিলস,