পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৫৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা-দানৰ অৰ্থ । শিকালে হলিৰ মনত তৃপ্তিপ্রদ হব পাৰে, সিও এটা ভাবিব গীয়া কথা। | বিষয় নির্বাচনৰ এই দুটা ফাল। শিকিব লগীয়া অনেক বিষয় থাকে, যাৰ পৰা ছাত্ৰৰ ভবিষ্যত জীৱনত উপকাৰ হয়, বা উপকাৰ হব বুলি অভিভাৱকে ভাৱে। স্বভাৱতে তেনে বিষয়বােৰ শিকৰলৈ অভিভাৱকৰ বেছি আই। কিন্তু ছাত্ৰৰ মানসিক শক্তি জোগায় হলে, যিমালেই কাৰ্যকৰি মহুক, তেনে বিষয় শিকাব নােৱাৰি। দেখাত এই দুই পক্ষ পৰম্পৰ বিৰােধী। কিন্তু এটা সুবিধা আছে এই বিষয় যিয়েই নহক, তাৰ ভিতৰত এনে কিছু অংশ ওলাম, যাক শিশুৰ জিন-ভিন বয়সৰ উপযােগী কৈ লৰা পাৰা যায় । সমাজৰ মানত যিবোৰ বিষ মানুষ লাগতিয়াল ৰ পৰা ছালই শিকিব-পাৰ-খনি বাজি উলিৱাটোই পাঠ্য-নিবাচনৰ সময়। এই কথাৰে মীমাংসা কৰিব লাগে শিক্ষকে, অৱশ্য সমাজৰ মতামতলৈ যথেষ্ট শ্রদ্ধা দেখুৱায়। এই গুৰু কাৰ্যৰ ভাৰ, যিহক, আজ কালি তেনেই শিক্ষকৰ হাতত নাথাকে। প্রত্যেক যালতে ৰাজ্যৰ সকলো লাগতিয়াল যা জানা বুজা প্রতিনিধিসকল গােট খাই পাঠ নির্বাচন কৰাৰ ভাৰ লােৱ দেখা যায়। তাত অৱ শিক্ষক প্রতিনিধিও থাকে; আৰু তেওঁবিলাকৰ মতই প্রাধান্ত কণ্ঠে। আন আন ব্যৱসায়ৰ