পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৫৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা-বিচাৰ এই বিষয় কিবা এটা সিদ্ধান্ত কৰিব খুজিলে দেখাত | পৰম্পৰ বিৰােধী দুই পক্ষৰ পৰা এই কথা বিচাৰ কৰি চাব লাগিব। প্রথম পক্ষ ছাত্ৰৰ অভিভাৱক। এওঁবিলাকৰ শিক্ষা সম্বন্ধে মাৰ ভাৰ দুটা কথাত ব্যক্ত কৰিব পাৰি। (১) তেওঁৰ লৰাই শাগতিয়াল বিদ যিমান বেছি পৰিমাপে শিকিব পাৰে শিকক; আ4 (২) সি এই বিদ্যা যিমান সোনকালে পাৰে তিমান সােনকালে শিকি আহক। মুঠ কথ, কম খৰচত বেছি আর্জন'—ীৱনৰ আন আন কাজৰ ৰে শিক্ষা-বিষয়ুতো সাধাৰণ মানুহে এই মতে কার্য সিদ্ধ হলে ভাল পায়। কিন্তু এনেকুৱা অল্প যত সিদ্ধি জীৱনৰ কোনাে কাৰ্য- ক্ষেতে হোৱা দেখা নাষায়, আৰু শিক্ষাবিষয়তো নহয়। আমি ছাত্ৰক কম সময়তে অনেক শিকাবলৈ বিচাৰে। হয়, কিন্তু চাত্ৰৰ প্রকৃতি ইয়াত বাধা দিয়ে। ই দ্বিতীয় পক্ষ। আমি যিমান পৰিমাণৰ যিদা বিমান সােনকালে শিকাবলৈ বিচাৰে, তিমান বিদ্যা তিমম শত শ্ৰহণ কৰাৰ ক্ষমতা ছাত্ৰৰ আছে নে নাই তাক আগেৰে বুজি লােৱাৰ দৰকাৰ। কাৰণ ছাত্ৰৰ শক্তি- অশী কে সি শিকিব পাৰিব। ইয়াৰ বাঙ্গেও, কোনাে কোনাে বিষয়—যাক আমি লাগতিয়াল বুলি ভাবে-কোনো কোনাে ছাত্ৰৰ পক্ষে কচিকৰ নহব পাৰে; সেই ছাত্ৰই তেনে বিয়ে কি কৰা টান। সেইবােৰ বিষয় নন কি প্ৰকাৰে