পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৪৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


নিশাৰ অর্থ ৪১ সেই যন্ত আন এজনৰ পক্ষে তেনে নহৰও পাৰে, আৰু প্রায় তে নয় । সকলাে জ্ঞান কামত, সমাপ্ত হয়; আৰু নতুন কামে নতুন জ্ঞান জন্মায়। সেই জ্ঞানে পুনৰ নতুন কামৰ ক্ষমতা দিয়ে। এই জৰে কাৰ্য-কাৰণৰ শৃংখলৰ ফৰে ঞ্জান আৰু কর্মও এক শৃংখলত আজ। এটা উহৰণ কওঁ। প্ৰথম, লিখাৰ প্ৰণালীটো কিছু পৰিমাণে শিকি লই কান } এটা ‘ক’ লিখিলে। (কম)। এই ‘ক’ টো নিজ হাতে লিখিবলৈ চেষ্টা কৰাত ক-লিখাৰ নিয়মটো আৰু অলপ দকৈ জানিলে। { }, তাৰ ফলত দ্বিতীয় বাৰ ক লিখা সহ হৈ উঠিল (কর্ম)। এইপে ক্রমে ক্রমে চকু মুদিও ‘ক’ লিখিব পাৰা হলে।। মানুহৰ জীৱনত এই দৰে নে কর্ম আৰু কমই জ্ঞান বৃত্তি কৰি থাক। গছ আৰু গুটিৰ সম্বন্ধৰ দৰে ইয়াৰ কোনটো আগ আৰু কোনটো পাছ, সেই বিষয়ে নানান মুনিৰ নানান মত। সেই আলােচনা আমাৰ নাৱশ্যক। কোনাে এক সময় কোনাে এক মাৰ মনত বিমানখিনি জান গােট খায়, আৰু সেই মানুহৰ যিমানখিনি কৰ্মৰ শক্তি কর, তাৰ সমিষ্টক অভিজ্ঞতা বুলিব পাৰি। অভিজ্ঞতাৰ প্ৰথম দৃষ্টিতে এই দুটা ফাল দেখা যায়-নৰ আৰু কৰ্মৰ। কিন্তু ইয়াৰ তৃতায় এটা ফাল আছে বি সমীনে পৰ্য্যকৰী। ই