পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৪২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষ-বিচাৰ ছ'ত্রক তাৰ পাৰিপাখিক অৱস্থাৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিব গে ; আন কথাত, তাৰ জ্ঞানৰ পৰিমাণ বেছি কৰিব লাগে, বা পাৰ্যমাণে তাক সকলাে বিষন্নতে অভি কৰিব লাগে। | প্রথম অধ্যায়ত আমি কৈ আহিছে যে পৰিপাৰ্শিক অৱস্থাৰ ঘাত-প্রতিঘাতৰ গুণত শিশুৰ বিকাশ ভিন্ন ভিন্ন হয়; আৰু সমাজে পাৰিপাৰ্থিক অৱস্থা বদল কৰি দি শিশুৰ বিকাশ নিজৰ মনােম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে; এয়ে শিক্ষা। পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থা বদল কৰাৰ অৰ্থে সমাজে শিক্ষকৰ ওপৰত ভাৰ দিছে । যিবিলাক অবস্থাৰ লগত ঘনিষ্ঠ পৰিচয় হােৱা আৱশ্যক বুলি ভ'বো, শিক্ষকে সেই অৱস্থাৰােৰ ছাত্ৰৰ ওচৰ চপাই দিয়ে ; অ'ৰু যিবিলাক অৱস্থাৰ পৰা আঁতৰি থাকা শিশুৰ পক্ষে ভাল বুলি বিবেচনা কৰে, শিক্ষক সেইবােব প্রভাব প্রতিবােধ কৰে। ৩। এনেকুৱা ক্ৰিয়াৰ ফলত শিশুৰ অভিজ্ঞতা বাছে; লগে লগে তাৰ কৰ্মৰ শক্তি আৰু ভােগ লি-শান নে | মতাও বাড়ে। নতুন আৰ ওলাইছে। শিওক আম কাটি খাৰলৈ দিলো; সি আম কি জানিলে। তাৰ পাছত আম দেখিলে কাৰি আনি আৰু পৰাই নােৱাৰাই কাটিৰ চাব, তেনে কামুৰি খাবলৈ যত্ন কৰিব। আৰ বিষয়