পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষাৰ অৰ্থ আৰু উদ্দেশ্য আগলৈ ফুলসংক্রমশ ভাল চােৱাৰ দিহা কৰিব পাৰোঁক। বাৰ বশ কিশষ দোষ-বিশিষ্ট—যেনে বলিয়ালি, দুষ্টালি-বা যাৰ গাত কোনাে সংক্রামক ব্যাধি থাকে—যেনে ক্ষম, যাত- তেনে লােৰ সতি-সন্ততি হবলৈ বাধা দি, তেনে লােক গত তাৰ বিপৰীত গুণমুক্ত লােকৰ বিবাহ-বন্ধন নিৰূপণ কৰি,অনেক পৰিমাণে কুল-সংক্ৰমণৰ বেয়া প্ৰভাৱ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি বুলি বর্তমান যুগৰ বৈজ্ঞানিক সমাজ সংস্কাৰক সকলে-বিশ্বাস কৰে। এওঁবিলাকে এই বিদ্যাৰ নামে দিছে ‘সৌজনন’ বিদ্যা বা Eugenics. যি হক শিক্ষা অত সাধাৰণতে আমি কি বুজে, তাৰ লগত এই বিদ্যাৰ সস্পর্ক কম। ১০। আমি দেখি আহিলোঁ, বিশ্বব্রহ্মাণ্ডৰ আন আন সকলাে বস্তুৰ দৰে মানব- শিৰে। বিকাশ শিক্ষ-মিৰ হয়। এই বিকাশৰ নিয়ামক দুটা শক্তি --শিশুএ পুর্ব-পুর্ব-পুৰুষৰপৰা যি শক্তি ইনুৰাধিকাৰী-সূত্রে পায়, আৰু পারিপার্শ্বিক অৱস্থাৰ প্রভা। মাজৰ ইচ্ছা, যেন শিশু সমাজৰ উৎকৃষ্ট আদর্শ অনুৰূপ হৈ বিকশিত হৈ উঠে। সেই ইচ্ছা র্শিত পৰিণত কৰিবলৈ মানুহে কিছুমান চেষ্টা কণে; এই চেষ্টাবােৰ ইচ্ছাপ্রসূত। এই দতে চেষ্টা কৰিবলৈ মানুহে কিছুমান নিয়ম বান্ধি আৰু কিছুমান উপায় উলিয়াই লৈছে। এইবােৰক প্রধানত পাঁচ