পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষ-বিচাৰ শিয়ালে তেওঁৰ পেট ফুটাই নাড়ী-ভুড়ি খাই পেলালে, তেও ডেকাৰ মুখেৰে যন্ত্ৰণাৰ কাতৰ ধবনি এটা নােল। সেই ডেকা স্পার্টাৰ আদশ; আজিলৈ তেওঁৰ কাহিনী জিলিকি আছে । বৰ্ণ আৰু অজুন পৰীক্ষাৰ কথা জানা নে ? বীজ গণিতৰ কমলা আৰু ভূগােলৰ নাম মুখস্থ কৰি, অ মাৰ দৰে মহলাৰ উপৰি মহলাত উঠি, চকাৰী চাকৰি কৰি পেটৰ ভাত মােকোলাব লগীয়া খোৱাহেতেন, কি জানি অজুন আৰু কর্ণ। ভাগ্য আমাৰ বঙা-ঘৰৰ দাশেৱালৰ চাকৰিটোত মন্তু পাগুৰি মাৰি হাতত বল্লম লৈ থিয় দি হে থাকিব লাগিল হেতেন! তেওঁবিলাকৰ কপাল ভাল ল ডিগ্ৰী-বােলা বস্তুটো আৰু চৰকাৰী বিষয় বােলা অ-বস্তুটো তেতিয়াৰ দিনত আবিস্কাৰ হোৱা নাছিল। তিন জিন সমাজলৈ মন কৰা। চাহাবৰ বাচ্ছাই’ মেশচাহাবৰ লগত নাচিব জানাটো এটা মহৎ গুণ ; চাহাবৰ লেকী গান গাৰ আৰু নাচিব জানাটা নিতান্ত লাগতিয়াল কথা! আমাৰ সমাজত এই ধৰণৰ 'লেৰকলৰ কী এ কি আখ্যান পাব। শব্দ দুটা গ্রাম। নিজে ভাবি লো । এবভ্ৰকাৰ দৃষ্টান্তৰ পৰা বুজিব পাৰি, সমাজ আদশৰ অনুৰূপ কৰি শিশুক তুলি লোৱাই আমাৰ সকলােৰে ইচ্ছা। অৱ সমাজৰ আদৰ্শৰ বিঘ্নিত আছে, ফালভেদে বিভিন্নতা আছে, দেশভেদে বিভিন্নতা আছে। মূলত কিন্তু কথাটো এই - সমাজে যি সময়ত ধিক ভাল বোলে আমি সেই সময় তাকে