পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষাৰ অৰ্থ আৰু উদ্দেত। কোনবিলাক অৱস্থা সলাবলৈ আৰু কোনবিলাকক প্রবল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা যাব? | আমি আমাৰ লৰা-ছােৱালীক কি হবলৈ বিচাৰে? অশােক, বিক্রম, কালিদাস, গোখলে, বিদ্যাৱাগৰ, দাদাভাই (ছােৱালীৰ পক্ষত লীলাবতী, খলা, জয়ত:)-আমাৰ সন্তানক এনেকুৱা দেখিলে ভাল পাওঁ; নে ৰেভিনিউ নাজিৰৰ কলাই পিস্তুল, ব্রাউন চাহাৰৰ বগাই খানসামা, বা চক-বজাৰৰ ৰঙাই বেপাৰী, এনেবিলাক হলে ভাল পাওঁ;—এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ মুকলিকৈ কোৱাৰ আৱশ্যক নকৰে। তাহানিৰ মহাভাৰতৰ গান্ধাৰীৰ এশ পুই শ্রেয় নেকুঞ্জী পঞ্চ পুত্ৰই শ্রেয়ঃ-এই কথাৰে। বিশদ আলোচনাৰ সকাম দেখা নাযায়। মুঠ কথা, আমি সকলোও নিজক সকলােতােকৈ উৎকৃষ্ট কৰি তুলিব থােজে; আৰু নিজৰ সন্তানক আমাতােকৈ উৎকৃষ্টতৰ কৰিবলৈ বিচাৰে।। কিন্তু উৎকৃষ্ট কোন বিষয়ত, ভাল কি গুণত? ইয়াৰ সংক্ষেপ উতৰ এই—সমাজে যি যুগত যিহকে জল বলে আমি সেই যুগত তাতেই পটুত কৰলৈ ইচ্ছা কৰে।। | মনত কৰা স্পার্টাৰ কথা-বি দেশত প্রধান আৰাধনায় বিয় আছিল, শাৰীৰিক বিক্রম, সহিষ্ণুতা, কৌশল। স্পার্টাৰ এজন ডেফাই শিয়াল ছানা এটা চুৰ কৰি আনি পিন্ধা কাপােৰৰ তলত লুকাই থৈছিল-তেওঁৰ কৌশল দেখুৱাৰলৈ।