পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১১৭ খিনিত লাভ-শিষ্ট হৈ থাকি শচু, যি কৰিছে নে নাই—এই কেইটা কথাৰ বৰ লজে ৰখে ৰুৰ হল বুলি বিশ্বাস কৰে। | কিন্তু এগুতে ইকথা নয়। আমাৰ দেশত সন্তুনি মাক-বাপেকৰ আশ্ৰমত থাকি হে ভাঙৰ-দীঘল হয়। সিহঁতে স্কুলত দিনটোৰ চাৰিগৰ এগগ সময় যে কটায় ; বন্ধ, , অনুপস্থিত, বি -এইবােৰ ৰা দিলে ৰছৰৰ ৩৬৫ দিনৰ ভিতৰত ৪০ দিন কৈ সৰু সময় লৰাই স্কুলত খাকিব নালাগে। এই সময়খিনিও সিহঁতে নানাবিধ নিয়ম অৰু শাসনৰ এখীন হৈ ঝটাৰ লাগে। এনে স্থাত, জামাৰ শিক্ষকে আমাৰ লৰা-ছােৱালীৰ চৰিত্র সম্পূর্ণ বলে গঠন কৰি দিব বুলি আশা কৰা অনুচিত। ইয়াৰ উপৰি সৰু কাল ডেথৰ চুলি সম্পূৰ্ণৰূপে ঘৰত হে কার। শি চৰিত্ৰ অভিজ্ঞ জ্ঞানী লােকসকলে কয়, বে এই কাল ভােত শিশু চৰিত্ৰ সম্পর্ক য ট ল াৰ পত্তি ফিৰাই দিয়া টান কাম। শিক্ষকে অৱ বাট শােনাই দিব পাৰে; কিন্তু সেই বাৰে গতি কৰিবলৈ জোৰ দি লাশিব অতিকে । নইলে নৈতিক চৰিত্ৰ মনৰ ৰ, কাৰ আলফ ঘণ, অল্প প, সত্য অলন, বিগত ধৈৰ্য, বিপৰীত অৱস্থত সংশাকৰিৰ এইবিলাক অতি নয় অৰু সৰু- লোনী গবেৰ বিকাশৰ নেবে।