পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা সাধন ধর্মবিষাদৰ মুলতে এই ভুল। এই ঈশ্বৰত বিশ্বাস, পৰালৰ অৰি, আৰু পাপপুণ্যৰ ফল—এই তিনিটা কথাৰ সহায়ত, ফাকে ভয় দেখুৱাই কাৰো মনত আশাৰ আশ্বাস- বাণী শুনাই, ব্যক্তিগত কর্মৰ অত্যাচাৰ নিয়মীয়াকৈ ৰাখে। এই কথা এৰি যেতিয়াই ধন মত-ৰাৰিতাত পৰিণত হৈছে, তেতিয়াই ব্যক্তিৰ ওপৰত তাৰ অত্যাচাৰ সকলােতকৈ হেয় আৰু অৰ আকাৰ লৈছে। নহলে, মানুহৰ মনত শান্তি আৰু ঔদাসীৰ ভাৱ জগাই দি মই মানুহক সংসাৰৰ শােক- অপ সহিবলৈ পাৰ্গত কৰি তোলে। | এই বাৰে কাৰো আশৰ কথনহয়, যে ব্যক্তিগত উন্নতি বা স্বাধীনতাই সমাজ ষ্টেট বা ধর্মানুষ্ঠানৰ অহিত ঋৰিৰ পাৰে। ৫। শিক্ষা-সাধনৰ উপাৰ কথা কবলৈ আহি আগৰ | ইমানখিনি কথা অবাস্কৰ যেন মনত হব শিক্ষাৰ সত সমাজ আৰু টেৰ পাৰে। আশ্বৰ কথাখিনিত মই ইমাকে কত বুজাই লিখিৰ খুজিছিলে। যে ব্যক্তি সমাজ আৰু ষ্টেটৰ স্বাৰ্থ তিন নয়, এ আৰু ষ্টেট আৰু সমাজ ব্যক্তিৰ হিতৰ অৰ্ণে হােৱা সমবেত অনুষ্ঠান। গতিকে, ব্যক্তি হিত কৰিবলৈ যেনে শিক্ষা দিয়াৰ ৰাৰ আঁৰ জৰ সর্বতোভাৱে সমাজে আৰু ষ্টেটে প্ৰহণ কৰিব লাগে।