পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১১০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১০৪ শিক্ষাখিটাৰ যিমানবিলাক ঘটনা ঘটিব পাৰে সেই সকলােৰেৰ লগত মিলিবৰ কাৰণে আমাৰ মনক সাজু কৰা। ইয়াৰ অর্থ-মানৱ-জীৱনৰ যাবতীয় কার্যত শিক্ষাই আমাক নিপুণ কৰি তুলিব পাৰিব লাগে। আগত আমি ইয়াকে দেখি আহিছে যে জীৱনৰ যাৱতীয় কাৰ্যৰ ভিতৰত জীৰিকা-অর্জনেই প্রধান। ধনচোতা মানুহক ধ্ব-চিনােৱাৰা মানুহে কালৰ আদিৰপৰ, সঞ্জ- অসজ অনেক আখ্যান দি আহিছে। পিপাই গাৰ কালিৰ খাদ্য, আৰু মৌমাখিএ অসমত আহাৰ সাঁচি খােত আমি বাহাবা দিওঁ; কিন্তু দোষ দেখে মানুহৰ বেলিকা। গালি পাৰিলেই, নিজক আৰু আতিক ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণে আমাৰ সঞ্চয়ৰ যি প্ৰবৃত্তি, তাক গুচাব নােৱাৰি ৰা তাৰ অৱশ্যকতাৰ প্রমাণ নহয়। ২। জীৱিক-অর্জন আমাৰ ঘাই কতৰা হলে, প্রশ্ন উঠে " এইটো-এই ক্ৰিয়াৰ কাৰণে কেনে বিধৰ উদাৰ আৰু সংকীর্ণ শিক্ষা। শিক্ষা অমিৰ পক্ষে বিশেষ উপযােগী। জীৱিকা-অৰ্জনৰ অনেক বাট আছে। মিউনিছিপালিটিৰ ৰিত ৰাতিপুৱাতে যিসকল ভদ্রলােকে গাৰীৰে গৈ প্ৰতি গৃহস্থৰ ঘৰ পাই আহে, তেওঁলােকৰপৰা আৰম্ভ কৰি মহাৰাজা, শিাৰ-জােৎদাহকিম-উকিল