পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১০৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা-দানৰ প্ৰণালী ১০১ ঈশ্বৰে যি দৰে সৰহ ভাগ মানুফকে লাগতিয়াল অঙ্গ-যুক্ত কৰি শ্ৰজন কৰিলে, সেই দৰে সৰহ জাগ মানুষকে আৱশ্যক জোখায় মানসিক শক্তিকে দিলে। তেল মুঠে উনৈশ-বিশ । যি কৰে নিজৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শক্তি নিয়ম মতে টায়, আৰু একাএমনে নিজ কর্তব্যত লাগি থাকে, তেৰেই হয় কৃতী। কতব্যত যাৰ একাগ্রতা নাই, তেওঁ নিজ শক্তি অপচয় কৰে মাত্র। পৃথিবী যিমানৰিলাৰু ডাঙৰ লােক হৈছে, অৰ ভিতৰত অলপ সংখ্যক হে অসাধাৰণ বুদ্ধিবৃতি লৈ জন্মগ্রহণ কৰিছিল। বেছি ভাগেই সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ মানুহ। তেওঁবিলাকে উচ্চা- কাকা, আত্মবিশ্বাস আৰু কাৰ প্ৰতি একাগ্ৰতাৰ গুণত সংসাৰত কৃতিত্ব লাভ কৰিছে। ডাঙৰ লােকৰ জীৱনিৰ পৰা এই শিক্ষাটোকেহে পােৱা যায়। সেই দেখি, নিৰাশ নহৰা, মনক সৰু হবলৈ নিদিবা। তােমাৰ ভিতৰতে হয়। বীজ সঞ্চিত আছে। একারনে কৰ্ত কৰা ; উদ্দেশ্যৰ প্ৰতি মন কৰি, নির্দিষ্ট আদৰ্শৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, অসৰ হোৱা, নিম সিজি তােমাৰ ওচৰ চাপিব । মনত ৰাখি যে তুমিও ইবিলাক কৃতীৰ দৰেষখেই শক্তি সম্পন্ন। অন এটা আচৰিত পদা”। ইয়াৰ মূল আমি এতিয়াও পােৱা নাই। কিন্তু বিশ্বাসৰ প্ৰভাৱ যে কি অপৰিমে, তাৰ