পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১০৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষাদান প্রণালী ভাৰৰ বােব জন্মাই দিব পাৰিলে শাসন কার্য উজু হয়। এইবিলাক অৱশ্য বাল্যৱস্থা পাৰ হৈ যােৱা ছাৰৰ পক্ষে হে উপযােগী । সৰু লৰাৰ পক্ষত পৰস্কাৰ শাসনৰ প্ৰধান সহায়। পুৰস্কাৰ অর্গ কোনাে টকা বা মূল্যৱান বস্তুমেই নহয়—যদিও কেতিয়াৰ কেতিয়াবা মূল্যবান পুৰস্কাৰ দিয়া উষ্টিতো হব পাৰে। শিক্ষকৰ প্ৰশংসাই উৎকৃষ্ট গুৰস্কাৰ। যি ছাত্ৰই শিক্ষকে ভাল পাব বুলি ভাল কাম কৰে, তাৰ চৰিত্ৰ গঠনৰ আৰম্ভণ ডাই বুলিব লাগে ; আৰু যি ভাল দেখিয়েই ভালত প্রবৃত্ত হয় তাৰ চৰিত্রগঠন সম্পূর্ণ হল বুলিব পাৰি। | প্রত্যেক শিক্ষার্থীৰে, আৰু এই সংসাৰৰ প্রত্যেক লােকে, চৰিত্র-গঠনত নিয়ে নিজৰ শিক্ষক হােৱা কতবা। বেয়া কৰিবলৈ মন থাকিলে তাৰ সুবােগ ইমান বেছি যে ভাৰতৰ কোনো শিক্ষকে বা কোনাে অভিভাৱকে ছাত্ৰক বৈয়াৰপৰা সদাই নিবৃত্ত কৰি ৰাখিব নােৱাৰে। নিজে জল হৰলৈ অনুৰেৰে সৈতে চেষ্টা কৰিলে ভাল হােৱা অত্যন্ত সহজ। ইয়াৰ মূল মন্ত্র, আগতে কোৱা হৈছে, অসজ অভ্যাস ত্যাগ আৰু সৰ অভ্যাস অর্জন। অসক এৰে। বলি এৰা বৰ টান; কাৰ কথা সমুলি নাবি সজক অৰ্চিৰ লাগে। বেয়া অভ্যাসৰ লোভন এটা আছে। সেই প্রলোভন দেশ কাল পাত্র সবতােভাৱে পৰিহাৰ কৰিব লাগে। যেস্মািলৈ