পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১০১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিকান এ কৰি আমি সেই বােৰ সম্পূৰ্ণৰূপে আঙ্কাধীন কৰিৰ লাগে। অভ্যাসৰ শত টান কাম উজু , দুঃসাধ্য শাধ্য হয়। | সংসাৰত উন্নতি কৰিলৈ হলে আমি দৃঢ়সংকল, কষ্টসহিষ্ণু বিবেচক, কাৰ্য্যক্ষ, নিৰল, এলচিত্ত আৰু উদ্যোগী হয় লাগে। অভ্যাসৰ বলত মানুহ এইবােৰ গুণৰ অধিকাৰী হৰ পাৰে। সেই সৰে বিপৰীত অজ্ঞাস-নােত মানুহ বিলাসী, সুখপৰাষণ জড়ভাৰাপন্ন আৰু ককাটিকৰি থােৱা হৈ উঠে। গান বিমানেই বেচি নহওক, কাম নকৰাকৈ কোনাে কামি হব নােৱাৰে। শিল্পী হৰ খুলি, শিল-বিষয়ক কিতাপ পঢ়িলেই কোনাে শিল্পী নােৱাৰে। এতে হাতে কাৰ কৰিলে হে পৰিৰ। আনৰ আৱৰ কামত পটু সেই লেখি কর্ম শিক্ষাৰ এখান । স্কুলত নানাবিধ বিদ্যা অর্থন কৰি বি সি , সেই কোনাে না কেমাে একাৰে জীৱনৰ লাগলি কাম কামৰ সৰ আগে। সেই শিক্ষা বারী আমি নাৰি মৰি ভাল গল কৰি লব লাগে। অলৰ সৰি মাৰ চৰি। গেই জীৱৰ শিক্ষাৰ সন; কীৰ একাে কামৰ নিয়ম ।