পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/৫০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শঙ্কৰদেৱ । যাত্ৰা” পুথিও এৱোঁ ই কৰিছিল । জগন্নাথপুৰাণৰপৰা এই নুমা৷৷ যাত্ৰা৷ তেওঁ ৰচনা কৰিছিল বুলি তেওঁৰ গুণিতাত আছে—

  • নিয়োক নৰ মাৰী ছর একমন। : জগন্নাথ পুৰাণৰ কথা

বিতোপন ॥ নাৰদৰ আগে যেবে ব্ৰহ্মায়ে কহন্থ। জগন্নাথ বাত্রা ঘূহচাৰ গৃহাগত । মাধৱৰ পাদপদ্ম চিন্তিয়া মনত। মতি অনুসাৰে। নিবন্ধিলো পদ যত ॥ নিবন্ধিলে। শ্লোক অর্থ অবগাই। নকৰিব। নিন। মোক শাস্ত্ৰক নাচাই। আনো শাস্ত্ৰ মত আনি মিশ্ৰ কৰি। । মাsে । পঞ্চাৰ্থে ৰচিলে যেবে বুজে সামৰাজে' —-ঘুনুচা । শঙ্কৰদেৱ ঢুকুৱাৰ পিছলৈকে কীৰ্ত্তন পুথিখনৰ একো একে। ছোৱ একে একে ঠাইত আাছিল , গোটেই খন পৃথি একে ঠাখতে নাfছল। কেতবোৰ হাজত, কিছু মান দক্ষিণ কুলত, বৰনগৰত বৰপেটাতউজানত কালঙ্গাৰত আছিল । শঙ্কৰদেৱে তে ওঁৰ মৃত্যুৰ কিছুকালৰ মাগো য় কীৰ্ত্তন পুথিখন গোটাই । একে ঠাট কৰিবলৈ মাধৱগৱক কৈছিল, কিন্তু মাধৱদেৱ বেহাৰলৈ যাৰ কগীয়া হোৱাত, ইচ্চা থকাটো তেওঁ সেই কাৰ্য্য কৰি উঠিব পৰা নাছিল। মাধৱদেৱ বেতাত থাকোতে তেওঁৰ ভাগিনিয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰে প্ৰায় এবছৰ কুৰি পুথিখন একে ঠাই কৰি বেহাৰত মাধৱদেৱক দিলত মাধৱদেৱে আনন্দত নৃত্য কৰিবলৈ ধৰিলে। * কৗনৰ । • পাচে কতো দিনে, জৱ ভৈলা মনে, ৰামচৰণৰ ননে। ই মই ঘোৰ কীৰ্ধন আছর, কৰে। জানি এক ধাংশ। কতো কাছে হাঁয়ে, ভক্ষিণ-কুলত৷ কাও ধনগৰত । কতোবৰপেট, অসম ৰাজ্য, ফতেছো কাল মাৰন্ত । বছৰেকাশ ফুৰি একখান কৰিলা৷ ঘোষা কীৰ্ত্তন। মাধৱদেৱক পুছ দেখিবাক গৈলন্ত ৰামচষণ ।