পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


স্বৰ, জীৱন নাৰছে থিৰে ॥” (২) ‘‘ন মেৰি ৰাম চৰণ হি লাও, তই দেখনা অন্তক আগু ॥’ (৩) “স্পামৰ মন ৰাম চিত্তক দেহ। অথিৰ জীৱন, ৰাম মাধৱকেৰি নাম মৰণক সম্বল লেহু," এই তিনটা। গীত গাই নাম উচ্চাৰণ কৰি ১৪৯০ শকৰ ভাদ মাহৰ শুক্ল দ্বিতীয়া তিথিত প্রাণ ত্যাগ কৰিলে । শঙ্কৰদেৱৰ এনে মৃত্যুৰ বাতৰি শুনি । নৰনাৰায়ণ ৰজাই অনেক শোক কৰি কৈচিল, মই অধমৰ নিমিত্তেই ওৰুজন চলিল ; নতুব তেখেত আক বা কতদিন থাকিলহেঁতেন ।” কিছু বেলিৰ মূখত ৰজাই শোক সংবর্ধণ কৰি । ৰাজ-ভ ৰালপৰা চন্দন কাঠ ঘূতাদি বস্ত্ৰ দিয়াই মৰা সমাৰোহৰে শঙ্কৰদেবৰ দহনাদি কাৰ্য্য কৰালে।

তৃতীয় আধ্যা।

শঙ্কৰদেৱ নাগৱতী বৈষ্ণবধর্ম প্রচ'ৰ কৰিবৰ নিমিত্তে ষি। বোৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, তাৰ ভিতৰত কীৰ্ত্তনঘোষায়েট প্রধান । শিক্ষিত অশিক্ষিত য শ " তিৰুতা সকলোৱে বুজিব পৰাকৈ মতি শুৱলা অসমীযা ভাষাত তেওঁ এই অমূল্য গ্রন্থ কীৰ্ত্তন ঘোষাথন ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ শ্ৰীমদ্ভাগৱত, গীতা, পদ্মপুৰাণ, ব্রহ্মপুৰাণ। দি শাস্ত্ৰৰ সাৰ উদ্ধাৰ কৰি সকীৰ্ত্তন কৰিব পৰাকৈ গীতৰ ছন্দত কীৰ্ত্তন পুথিখন কৰিছিল ; আৰু বাস্তবিকপক্ষত তেওঁ গাত সম্পূৰ্ণৰূপে কুতকাৰ্য্যও হৈছিল । ধৰ্ম্ম-প্ৰচাৰ, ধৰ্ম্ম-শিক্ষল, আৰু ধৰ্ম-জীৱন গটিবৰ নিমিত্তে ভাৰতবৰ্গৰ কোনো ভাষাত কোনো প্রদেশত মামাৰ এই অসমীয়া কীৰ্ত্তন পুথিখনৰ নিচিনা সৰ্ব্বাঙ্গ নন্দৰ বুহৎ পুথি যে নাই সেইটো সামি ডাঠকৈ কব পাৰোঁ।