পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শঙ্কৰদেৱ । মতাই খোলবোৰ ছোৱাই দি তাত লোৰ গুৰি অাৰু কৰ্কৰ৷ ভাতৰ কৰাল দি কেনেকৈ ঘুণ দিব লাগে সেই পৰ্য্যন্ত তেওঁ দেখুৱাই দিছিল । কঁহাৰৰ হতুৱাই মন্দিৰা, খুটিতাল, ভোৰ-তালকে আদি কৰি অনেক বিধৰ ভাল প্ৰস্তুত কৰালে । ভায়েক বনগঞা গিৰীক গায়ন আৰু নিজে বায়ন হৈ, সৰ্ব্বজয় অাৰু কমলি ধৰা৷ পৰমানন্দক নতুৱা পাতি, আৰু আন আন সকলোকে ভাও ভগাই দি তেওঁ সেই ভাৱনা কৰিছিল । এয়েই মাসামত প্ৰথম ভাৱনা অাৰু খোল তাল আদি বাদ্যৰ প্ৰচলন । কছাৰীবিলাকেৰে সৈতে ভূঞাসকলৰ বিৰোধ চলি থকাত অশান্তি হোৱা বাবে শঙ্কৰদেৱ প্ৰমুখ্যে ভূঞাসকলে বৰদোৱা এৰি শাঙমেীত বসতি কৰে ৭৭ বছৰ বয়সৰ শঙ্কৰদেৱে বৰদোৱা এৰি গাঙমোলৈ যায় । বৰদোৱাত ধাৰ্কোতেই শঙ্কৰদেৱে কীৰ্ত্তন পুথি ৰচনা কৰে। আৰু অনেক গীত ভটিমা নাট আদি ৰচনা কৰি সত্ৰ পাতি শিষ্য ভজাত ভাগ তা বৈধ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰে । " - মেীত শঙ্কৰদেৱে নামঘৰ মণিকুট আদি সজা সত্ৰ পাতি ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰি পাঁচ বচন থকা পি৮ ত তাত ডফলাই দেীপা কৰা তাৰপৰা উঠি গৈ চাঙ্গনি নামে ঠাইত ছমাহ আছিল ; তাতো সত্ৰৰ বিশেষ সুবিধা নোহোৱ। বাবে তেওঁ ভাল ঠান্ত বিচাৰি ধুৱা হাট বা বেলগুৰিলৈ গৈ তাত সএ পাতি থাকে । জাতীয়া দলৈকে অাদি কৰি জনদিয়েক বঙহৰ মানুহৰ ব্যৱহাৰ বিৰ ধ্ৰু হৈ শঙ্কৰ দেৱ কোমোনাকটা নামে ঠাইত ছমাহ আছিল গৈ, পিছত জাতি সকলে কাবৌ-কোকালি কৰি মতাত হে ছমাহৰ মূৰত তেওঁ অকেী বেলগুৰিলৈ আহে । .