পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দ্বিতীয় আধ্যা।

ভেটি দি অধ্যাপকৰপৰা বিদায় লৈ উমলিবলৈ গৈছিল ; অধ্যাপকে সেই ৰূপ আৰু কাপোৰ খেৰশুতা বুঢ়ী আইক ওভোতাই দিলত বুঢ়ীমাকে বুজ পাই শঙ্কৰক ডাবি দিলত হে সেই দিনাৰপৰা শঙ্কৰে ভালকৈ মন দি পঢ়িবলৈ ধৰিলে । চৰিত্ৰ-পুথিত লেখা আছে যে এদিন একাদশী তিথিত সকলো ছাতৰে পাঠ শেষ কৰি ঘৰাঘৰি গল ; কিন্তু শঙ্কৰ পঢ়াশালিতে শুই থাকিল । তেওঁৰ শৰীৰত ৰদ পৰাত এটি সৰ্প হফণাৰে ছা িদ আছিল, এনেতে মহেন্দ্ৰ কন্দলি আহি দেখা পালত দাপটো গুচি গল । সেই দিনৰপৰা কন্দলিয়ে শঙ্কৰক শঙ্কৰদেৱ বুলিবলৈ ছাত্ৰসকলক আজ্ঞা শুনাই দিলে আৰু ফলে যে আজিৰপৰা শঙ্কৰে পঢ়াশালি মাছ ব নালাগে । এদিন ৰাঘৱাচাৰ্য্য পণ্ডিত পঢ়াশালিলৈ অাহেঁতে ছাতৰবিলাকে তেওঁক এই বুলি গোচৰ দিলে যে সিহঁতৰ অধ্যাপক কন্দলিয়ে, শূদিৰৰ লৰা শঙ্কৰক শঙ্কৰদেৱ বুলি মাতিবলৈ সিহঁতক আজ্ঞা দিছে, আৰু শঙ্কৰে পঢ়াশালি মাছিব নালাগে বুলি কৈছে । আচাৰ্য্যই এই কথা শুনি কন্দলিৰ ওপৰত খং কৰিছিল । কিন্তু ৰাতি আচাৰ্য্যই গুহ থাকেঁাতে সমাজিকত দণ্ড পাই পিছ দিন। শঙ্কৰদেৱৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল বুলি চৰিত্ৰ-পুথিত আছে । চোকা বুদ্ধিৰ লৰা শঙ্কৰে অতি অলপ কালৰ ভিতৰতে বিদ্যা শিক্ষা কৰি অনেক শাস্ত্ৰ পঢ়ি বৰ পণ্ডিত হৈ পৰিছিল। অধ্যাপকে তেওঁক কোনো পাঠ এবাৰ দেখুৱাই দিলে দুনাই আৰু তাক দেখুৱাব লগায়৷ নহৈছিল । বিদ্যাৰ সোৱাদ পাই শঙ্কৰে দিনে ৰাতিয়ে শাস্ত্ৰচৰ্চা ºলাপৰ বাহিৰে আন কথাত কালক্ষেপ নকৰিছিল। মহেন্দ্ৰ মালয়ে শঙ্কৰৰ বুদ্ধিৰ প্ৰথৰতা আৰু অনায়াসে শাক্স আয়ত্ব