পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/১৮৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পঞ্চদশ অধ্যা । ১৮৭ কৰিলে, এই কথা ভাবিলে অবাক হব লাগে। । ধন্ত আদাম জননী, তুমি শঙ্কৰদেৱক গৰ্ভত ঠাই দি নিজেও ধ্য হলা ! শঙ্কৰদেৱে তীর্থভ্ৰমণ কৰি থাকোতে জগন্নাথ, মথুৰাবৃন্দাৱন, পুষ্কৰ আদি তীৰ্থতো কোনোক কোনোক শৰণ দি যে শিয্য কৰিছিল, দেই কথা তেওঁৰ জীৱনচৰিএ লেখক সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্য্যই লেখিছে, ‘বৃন্দাবন নামে এক মহও আছিল । শঙ্কৰক লাগ পাই তেহন্তে ভজিল ॥ ৰামকান্ত নামে শিষ্য মথুৰা পুৰত । শঙ্কৰক গুৰু মান ঋণ লৈলন্ত । ॥ ৰাধা নামে এক সন্ত আছিল। গোকুলে । শঙ্কৰক গুৰু মানি দিয়ে। উক্ত ভৈলে ॥। সন্ন্যাসী ত্ৰিজটা নামে ব্ৰজ ত আাছিল । শঙ্কৰক গুৰু মানি হৰিক ভজিল । গোপীনাথ নামে সন্ত । গুন্ধৰ তথত। সিঙ্গনেও শঙ্কৰক গুক মানিলন্ত । জান্নাথ পাঙান্থ ত বিস্তৃদত্ত নাম । খৃষ্ণ বন্দ্রনাথ কাম এহি দশজন। শঙ্কৰক গুৰু মানি লৈলন্ত শৰণ ॥” শঙ্কৰদেৱে নিশ্চয় প্রথম বাৰ তীৰ্থ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ যাওঁতে গোকুল, ব্ৰজ আৰু পুদ্ধৰত এইবোৰ শিষ্য কৰিছিল ; কাৰণ, তিীয় বাৰ তীৰ্থ লৈ । যাতে সেইবোৰ ঠাইলে তেওঁৰ যোৱা৷ নহল । ইয়াৰ দ্বাৰাই দেখা যায় যে শঙ্কৰদেৱৰ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কাৰ্য্য দিশতে প্রথমে আৰম্ভ হয় । : অ্যাসাম কামৰূপতো শঙ্কৰক ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু গ্ৰহৰি প্ৰ শিব্য কিছুমানৰ লেখ সার্বভৌম ভট্টাচাৰ্যই দিছে--“তকতাৰ্থ বিস্কাপতি ভট্টাচার্য্য বৰ। । ৰাঘৱ আচার্য। বিভূষণ যে ভূধৰ । কবিৰত্ব বিখ্যাৰতু উমা বাস্তুদেৱ । সৰস্বতী প্রকাষ গজেন্দ্ৰ মহাদেৱ ॥ ৰামচন্দ্র কৃষ্ণচন্দ্র বিন্ধু নাৰায়ণ। গোপাল জৈমিনীদেৱ ।