পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/১৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৮৪ শঙ্কৰদেৱ । হল, তাক আগৰেপৰা পৰৰ হিত চিন্তাত মন বিশেষকৈ আৰু সেই কাৰ্য্যত ব্ৰতী হল। । পৰকালৰ সম্বল ধ্যুচিস্তা হিন্দুব প্রধান চিস্তা। নিজে ও ঈশ্বৰ চিন্তা ঈশ্বৰউপাসনাৰ দ্বাৰাট লংসা ঘ-সাগৰ পৰা হম, আক লোককো তৰিবৰ উপায় দিম, এত ভাবেৰে অসুপ্রাণিত । হৈ শঙ্কৰদেৱে ধৰ্মপ্ৰচাৰত মনপ্ৰাণ সমৰ্পণ কৰিছিল তেও শিৰোমণি ভূঞা কুমুধৰৰ বৰ পুতক, নিজেও শিৰোঘণি ভূঞা। তেওঁৰ বিষয়বাসনা স্বাস-দাসা ঐশ্বৰ্য্য বিভূতি ৰজাৰ নিচিনা , ক্ষমত। অবিকাৰতো তেও ৰজাৰ নিচিন, । গ্রহ সকলোবোৰ তেও তৃণবৎ পৰি ত্যাগ কৰি, ধৰ্ম্মচঞ্চ। তৰু ঈশ্বৰ চস্তাত নিজৰ শন সমপন কৰি দুখীয়া ভ্ৰাম, বলোৰাম, সবজয় আতৈৰে সৈতে গীত পদ ভটিা চপয় পাই হৰিকীৰ্ত্তন কৰি কাল ফট’হ নিজক ধৰ্য মনিছিল । তাৰ্থপথ্যটন কৰিবলৈ যোৱাৰ আ েয়ে যদিও তে বিষ্ণুৰ অৱ তাৰ বাম, কৃষ্ণ, জনাথ আদিৰ উপাগক আছিল, তাৰ পৰা উভতি আহি তেওঁ ঘাটকৈ কৃষ্ণভক্তি প্ৰাচাৰত মনোনিবেশ কৰিছিল । এই বাৰতে প্রথম বাৰ তেও ওপৰাউপৰিকৈ ছবাৰ বৃন্দাবনলে গৈ ট্ৰফ ভক্তিও অ ৩৷প্ত তাম্ন ৰক্ত হৈ পৰিছিল , গাৰু বৃন্দাবনলৈ যোৱাৰ মানেও ও েিযট । পষ্ঠ ৩ ভাগৱত । শাৱা বহি ৩ ভাগৱ ৩ী ধৰ্ম, একমাত্র কৃষ্ণৰ পূজ, গেৱ, ভক্তি, অৰ্চনা প্ৰচাৰ কৰিলে। ‘শ্ৰৱণ, কীৰ্ত্তন, বণ, বিষ্ণুৰ তাচৰ্চন, পদসেৱন। দস্ত, সখিত্ব, বন বিষ্ণুত কৰিব দেহা অৰ্পণ ।” এই নৱবিধ ভাগবতী ভক্তি প্ৰবৰ্ত্তন কৰিলে। । ভূকলৰ। ভিতৰত শক্তিপূজা প্রচলিত আছিল , শইবদেৱ কিন্ধ তীৰ্থলৈ