পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শঙ্কৰদেৱ জোনাকীৰ প্ৰবন্ধত এই বংশাবলীৰ অলপ লৰচৰ অাছে ; গতিকে, তাক তলত দিলোঁ। ;-“সুপন্থ গিৰী, কৃষ্ণদেৱ গিৰী ৰামদেৱ গিৰী, হেমদেৱ গিৰী, গন্ধৰ্ব্বদেৱ গিৰী, সুবৰ্ণ গিৰী হৰিবৰদেৱ গিৰী, কৃষ্ণকাস্তি দেবী, লণ্ডাদেৱ গিৰী, চণ্ডীবৰ বা দেবীদাস, ৰাজধৰ । ৰাজধৰ চাৰি পুতেক :—সুৰ্য্যবৰ, জয়ন্ত, মাধৱ আৰু হলায়ুধ । সুৰ্য্যবৰ্ষৰ পুতেক কুসুম গিৰী, কুসুমৰ পুতেক শঙ্কৰ, শঙ্কৰৰ তিনটি লৰা আৰু দুজনী ছোৱালী,-বিষ্ণুপ্রিয়া, ৰামানন্দ, কমললোচন, হৰিচৰণ, অাৰু ৰুক্মিণী । ৰামানন্দৰ পুতেক পুৰুষোত্তম । জয়ন্তৰ পুতেক শতানন্দ, তেওঁৰ পুতেক ৰামৰায় বা জগদানন্দ । মাধৱৰ পুতেক হাতীদলৈ, তেওঁৰ পুতেক ৰতিকান্ত । হুলা নিঃসন্তান । ,

  • ঐঘুজ নকুলচন্দ্ৰ ভূঞাই “বাৰভূঞা” বুলি এখন কিতাপ লেখিছে । তেওঁ

১৮৪৫ শকৰ ফাগুণৰ বাহীত লেখিছে—‘‘অসমত বাৰভূঞা৷ কুলিলে যিটো জাতিক বুজায় লিখক ‘বাৰভূঞাই সেই “বাৰভূয়া" । এওঁবিলাকেই লক্ষ্মীৰ পুৰ, ৰত্নপুৰ, কলংপুৰ, গহপুৰ, নাৰায়ণপুৰ, এই পাঁচপুৰত ৰাজত্ব কৰা বাৰভূঞা, এই বাৰভুঞাৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ অসমৰ অাদি মানুহ বা অতি আদিতে অহা যে শিল্প ই ধুৰূপ । আৰিমত্ত ৰজাৰ ৰাজত্বৰ পাছত আহোমৰ হাতত পৰাজিত লোছায়ালৈকে উত্তৰ পাৰে এই বাৰভূঞাসকলেই ঘাই ৰাজশক্তি আছিল । গেীৰ পৰা কমতাপুৰৰ ৰজাই সাঁতথম কাজস্ব জাক সাযৰ ব্ৰাহ্মণ জ্বাদে । তেওঁবিলাকক কমতাপুৰৰ ৰজাই জমিদাৰি দি ভূঞা উপাধি দিয়ে। এওঁবিলাকক অসমৰ বিখ্যাত “বাৰভূঞাৰ” লগত ধৰিব নোৱাৰি। শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ ক্ষমতাপুৰ ৰজাই পতা ভুঞাৰহে সস্তুতি আছিল, ৰাজত্ব কৰা বাৰভুঞাৰ সস্তুতি নহয় । যা এক” কোনো ৰজাই ভূঞা পতা নাই, তেওঁবিলাকে নিজ ভুজালেৰেহে দ্বাৰা ৷ ভূঞা নামে অভিহিত হৈছিল। “বাৰভূঞা” আৰু “কমতাপুৰ ৰ’ ভিতৰত