পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/১৭০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৬৮ শঙ্কৰদেৱ । এচাৰিৰে গৰু খেদাইছিল আৰু আন হাতে পিঠা লৈ মুখত দি চোবাইছিল । অৱখ্যে মিথিল, কনৌজ আদি দেশৰপৰা অহা কন্দলি উপাধি আদিৰে বিভূষিত নিষ্ঠাবান পণ্ডিত সদব্ৰাহ্মণসকল তেতিয়া আসামত নাছিল যে এনে নহয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ লেখ তাকৰ । এই কামৰূপীয়া ব্ৰাহ্মণসকলে ঘে পূৰ্ব্বকালত ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ-পশ্চিম প্রদেশবোৰৰপৰা অসহি কামৰূপত বসতি কৰা লোক তাত সংশয় নাই ; কিন্তু তেওঁলোক এই দেশত দীর্ঘকাল থাকি, তেওঁলোকৰ আচৰ বাৱহাৰ দেশীয় আচাৰ ব্যবহাৰেৰে সৈতে কালক্ৰমত সানমিহলি হৈ পৰাৰ নিমিত্তে, হীন বিবেচিত হৈছিল। বঙ্গদেশতো এনেকুৱাই হৈছিল ; আৰু এই বাবে৮ বঙ্গদেশৰ ৰঙ্গ৷ সাদিশূৰে । কাঠ্যকুজৰপৰা তেওঁৰ দেশলৈ পঞ্চব্ৰাহ্মণ। কায়স্থ । জনাই তেওঁলোকক দেণয় ব্রাহ্মণ কায়স্থসকলতকৈ শ্ৰেষ্ঠ মৰ্য্যাদা । দিছিল মতাজত আর্য্যজাতিৰ সোত ভাৰতলৈ বওঁতেও এনে কথাহ হৈছিল। প্ৰথমতে ভাৰতত দোমাওঁত৷ মায্য ফৈর পিছত দোম। ওঁতা আর্থ ফৈদ তকৈ নীহ বিবেচিত হৈছিল, তাৰ পিছত সোমোৱ তৃতীয়ই প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়তৰৈ শ্ৰেষ্ঠ আসন পাইছিল। এইদৰে এক আর্যজাতিৰ ভিতৰতে ওখ তল প্রতি শ্রেণী বিভাগৰ । সৃষ্টি হৈছিল । ভাৰতত সোমোৱা মুছলমানসকলৰ ভিতৰতে । এই দৰেই শ্রেণী বিভাগৰ সৃষ্টি হৈছিল। প্ৰথমতে ভাৰতলৈ। অহ! আবব তুর্কী মাৰু পাৰস্তৰ মুছলমানসকল। তেওঁলোকৰ পিছত অহা মুন্ধলমানসকলতকৈ অলপ নীহ বুলি পৰিগণিত হৈছিল ; আৰু তাৰ পিছত অহা সকলতকৈ আগৰ সকল নীহ বিবেচিত হৈছিল ।