পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


হব পাৰে। গোঁৰেৰে কিন্তু নিজৰ স্ৰজাৰ মৰম এৰিব নোৱাৰি, কনৌজৰপৰা উটি-বুৰি অহা আলহী কেইঘৰকে দি পাল মাৰিলে অাৰু মিত্ৰতা ৰক্ষা কৰিলে । কমতেশ্বৰে বৰ অানন্দেৰে এই চোঁ ঘৰ মানুহক নিজ খুচি মতে মাটি-বাৰী বিচাৰি বসতি কৰিবলৈ দিয়াত তেওঁবিলাক উত্তৰ পাৰে লেঙ্গামাগুৰি নামে এখন বিলৰ পাৰত মাছ-খৰিৰ সুচল চাই গাওঁ পাতি বহিল । ৰজাই দূত পঠিয়াই স্থানীয় মানুহৰ হতুৱাই ঘৰ-বাৰী সজাই দিয়ালে । কিন্তু তেতিয়াও তেওঁবিলাকৰ শনিৰ দশা নেী ওকলে । অসভ্য ভোট অাহি বছৰচেৰেকৰ পাচতে এই ভ্ৰাটীৰ মানুহ কেইশ্বৰক লেঙ্গামাগুৰিৰ...সোৱাদৰ পৰা বঞ্চিত কৰিলে কোৱা বাল্য, এই সময়তে মানুহ কেইঘৰ থানবান হল কিছুমান দক্ষিণলৈ আৰু কিছুমান পূবলৈ গল। চীনৰকে আদি কৰি কিছুমানে দক্ষিণ পাৰে টেস্কুৱানী নামে লা জানৰ পা ছিলহি । এই জানাটক আজকালি শান্তিজীমলালে ; নগাল পৰা দহ মাইল ভট্টীয়াই গণেশায় । শঙ্কৰদেৱৰ আদি পুৰুষৰ নাম । প্ৰেম পূৰ্ণানন্দ গিৰী ! তেওঁ অতি কোর সত্ৰ কৃষ্ণ শিল্পী । সুবৰ্ণ গিৰী ।

  • ২ বছৰৰ অালোচী” লোৱা “মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ জীৱন-চwি"