এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৬৬
[ ৩য় অঙ্ক
শকুনিৰ প্ৰতিশোধ
| শকুনি— | পৰাজয় হ’বলৈ আৰু বাকী নাই। এতিয়া, ভাল পাইছোনে বেয়া পাইছো যদুপতিয়েই জানে। |
| কৃষ্ণ— | মামা, কৌৰৱৰ আশ্ৰয়ত থাকি, দুৰ্য্যোধনৰ ইমান বিশ্বাস ভাজন হৈ, বিশ্বাসঘাতকী হ’ল৷ কিয়? |
| শকুনি— | তাৰ উত্তৰো আজি নাৰায়ণক দিব লাগিবনে? |
| কৃষ্ণ— | তুমি নিষ্ঠুৰ। |
| শকুনি— | আৰু তুমি? |
| কৃষ্ণ— | মই মোৰ কৰ্ত্তব্য কৰিছো। |
| শকুনি— | মোৰ কৰ্ত্তব্যৰ কোনখিনিত ত্ৰুটী হ’ল দয়াময়? |
| কৃষ্ণ— | ‘ভাগিন ভাগিন' বুলি মুখৰ অমৃতেৰে ভুলাই অন্তৰ চিৰসঞ্চিত হলাহল বিহ খুউৱাতকৈ, সন্মুখ যুদ্ধত অসি ধাৰণ কৰি শত্ৰুতা আচৰণ কৰা, অনেক গুণে শ্ৰেয় মামা। |
| শকুনি— | যদুপতি, ক্ৰোধান্ধ মানুহ মই। এই প্ৰতাৰণা, প্ৰৱঞ্চনা ক্ষমাৰ অযোগ্য বুলি জানো। কিন্তু, পূৰ্ণব্ৰহ্ম ভগবানৰ কপট নিদ্ৰাতকৈয়ো মোৰ এই আচৰণ বেচি' দোষণীয়নে? |
| কৃষ্ণ— | ভুল বুজিছা মামা। |
| শকুনি— | সদায় ভুল কৰি কৰি ভুলতেই অভ্যষ্ট হৈছো; এতিয়া আৰু শেহ বতৰত সেই ভুল নেভাগে নাৰায়ণ। |
| কৃষ্ণ— | তোমাৰ দোষতেই কৌৰৱ ধ্বংস হ’ল। স্বৰ্ণলঙ্কা ছাই কৰিছিলে ৰাজভ্ৰাতা বিভীষণে আৰু আজি স্বৰ্ণময় ভাৰতভূমি শ্মশান কৰিলা, ৰাজ-মাতুল তুমি শকুনিয়ে |
| শকুনি— | হে মাধৱ, মোৰ ধন্যবাদ গ্ৰহণ কৰা। |
| কৃষ্ণ— | নুবুজিলোঁ মামা। |
