এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৬ষ্ঠ দৃশ্য ]
২১
শকুনিৰ প্ৰতিশোধ
| যুদ্ধ নকৰিবি, পাণ্ডৱ তোৰ পৰ নহয়। সি মুখ আমোলাই গুচি গ’ল; মোৰ কথা নেৰাখিলে। |
| গান্ধাৰী– | বিশ্বাস নহয় মহাৰাজ। |
| ধৃত– | কি? [ বিচনাৰ পৰা নামি ওচৰলৈ আহি ] কি বিশ্বাস নহয় গান্ধাৰী? |
| গান্ধাৰী– | আপোনাৰ কথা। |
| ধৃত– | পুত্ৰ অবাধ্য। আৰু তুমিও দেখিছো। ধৃতৰাষ্ট্ৰক জন্মান্ধ বুলি বৃদ্ধ অপদাৰ্থ বুলি বিশ্বাস নকৰিবলৈ শিকিছা গান্ধাৰী। |
| গান্ধাৰী– | অভিনয় নকৰিব মহাৰাজ। এই কুৰুক্ষেত্ৰ ৰণৰ কাৰণে কৌৰৱৰ পিতা আপুনি, আপুনিয়েই বেচি দায়ী। |
| ধৃত– | শাস্তি দিয়া ৰাণী। ৰাজৰাজেশ্বৰী তুমি, ৰাজমাতা তুমি, শাস্তি দিয়া। |
| গান্ধাৰী– | আঠান্নবৈটা পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যু দেখিও যাৰ বুকু নপমিল সেই কাঠচিতীয়া পুৰুষক, সেই কঠোৰ পাষাণক অৱলা নাৰীয়ে কি শাস্তি দিব মহাৰাজ? |
| ধৃত— | পুত্ৰশোকত জৰ্জ্জৰিত হবলৈ কৈছা ৰাণী? হৈছোঁ, বহুত দিনৰ আগতে হৈছোঁ! যিদিনা তুমি, তুমি কৰুণাময়ী জননীয়ে, নিজ গৰ্ভত ধাৰণ কৰা দেৱ-শিশুক, গৰ্ভৰ ভিতৰতে লোৰ মুদ্গৰেৰে মৰিয়াই মৰিয়াই মাংসপিণ্ডত পৰিণত কৰিছিলা, সেই দিনাই সেই দিনাই জৰ্জ্জৰিত হৈছোঁ। আজি আৰু অশ্ৰু টুকিবলৈ নাই ৰাণী; অশ্ৰুনদী |
