শৈশৱৰে পৰা, উচ্ছেদ সাধিম বুলি পঞ্চ পাণ্ডৱৰ, কত চেষ্টা কৰি চালোঁ, তথাপি আজিও দেখো পাণ্ডৱ জীৱিত। নিৰ্ম্মানিলো জতু গৃহ, প্ৰয়োগিলো হলাহল বিহ আৰু কত মৃত্যুপুৰী কৰিলো ৰচনা, —আঁতৰতে উৰি গ’ল ষড়যন্ত্ৰ ঘোৰ। সত্য কথা সখা, ৰূদ্ৰ ৰূপ ধৰি মোৰ কুৰু বাহিনীয়ে, কুৰুক্ষেত্ৰ সমৰত কৰোক প্ৰবেশ, অন্যায়ৰ নাই প্ৰয়োজন। শক্তিহীন নোহে দুৰ্য্যোধন এতিয়াও বৰ্ত্তমান, কৰ্ণ, দুঃশাসন! [প্ৰস্থান]
