এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
১ম অঙ্ক ]
শকুনিৰ প্ৰতিশোধ
চিৰ অভিনৱ উঠে অবিৰাম
অসীম বিয়পি ধীৰে ধীৰে ধীৰে।
ৰবি শশী তৰা হয় জ্যোতি-হৰা
নিখিল ভুবন আপোন পাহৰা
কালে ভোল যায়, সীমা পৰে ধৰা
শুনি সেই গীতি, ধীৰে ধীৰে ধীৰে।
বিশ্ব-জগতে বিভোল চিতেৰে
প্ৰকাশ বিকাশ লয়ৰ তালেৰে
নিতে নৱ নৱ মহিমা বিতৰে
নিয়তি গীতিৰ, ধীৰে ধীৰে ধীৰে। [মালঞ্চ]
| কুনি— | মুৰ্খ মানব, তেজৰ ঢৌ উঠিছে আৰু তই গীতৰ ৰাগিনী তুলিছ? মৃত্যুৱে মুখ মেলি খেদি আহিছে আৰু তই সঙ্গীতৰ সুধা ঢালিছ? নহয়, ঠিক কৰিছ! আনন্দ কৰ, আনন্দ কৰ! হস্তিনাপুৰ যায়, দুৰ্য্যোধন যায়, কুৰুকুল যায় যায়! উৎসৱ কৰ মহোৎসৱ কৰ— [প্ৰস্থানোদ্যত ) |
[শল্যৰ প্ৰবেশ]
| শল্য— | মামা, মামা, কিহৰ উৎসৱ? |
| শকুনি— | যুদ্ধ জয়ৰ উৎসৱ। |
| শল্য— | কি কৈছা মামা? |
| শকুনি— | কৈছো, আজি দ্ৰোণাচাৰ্য্যই কৌৰৱৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰিছে; পাণ্ডৱ বিভঙ্গে পলাইছে। |
