পৃষ্ঠা:লীলা.pdf/৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


১। পাতনি।

 মূল অঙ্গৰ এচঁহীয়া অৰ্ধাঙ্গিনী আৰু যুটীয়া সহধৰ্ম্মিনীয়ে সাংসাৰিক লীলাৰ আদিছোৱা মাৰ নিয়াই স্বৰ্গী হোৱাৰ পাচত, বাকীছোৱা পোহৰবলৈ বিধিৰ যি বিধান মোৰ অদৃষ্টত অঙ্কিত হৈ ৰৈছিল, আজি তাৰ পোহৰেৰেই আমাৰ স্বামী-গুৰুৱে অঁকা সাংসাৰিক আদ্যশীলা-খেলাৰ চিত্ৰ ৰাইজৰ আগত পোহৰাই ধৰিবলৈ আগ বাঢ়িলোঁ। নতুন সেৱিকাৰ নতুন হাতত বন্তিৰ কঁপনি উঠি চিত্ৰটিৰ কোনো কোনো ভাগত ছাঁ পেলাব পাৰে; সেই বাবে ৰাইজৰ ওচৰত ত্ৰুটী-মাৰ্জ্জনা মাগিলোঁ। পাঠক-পাঠিকাৰ মনোৰঞ্জনৰ অৰ্থে স্বামী গুৰুৰ পূজনীয়া স্বৰ্গীয়া বাইদেৱাকৰ চৰণত ভক্তিয়ে সৈতে উছৰ্গা কৰা গ্ৰন্থকৰ্ত্তাৰ ছবি এটি “লীলা”ৰ খোপাতে পিন্ধাই দিলোঁ। এই প্ৰথম তাঙ্গৰণত ৰৈ যাব পৰা হীন-ডেঢ়িবোৰ বয়সত চাম বুলি আশা কৰিছোঁ। ইতি—

তেজপুৰ, অসম।
২৫ পুহ, ১৮২১ শঁক।
প্ৰকাশিকা।
 
—•—
২। পাতনি।

 প্ৰথম ভাগৰণৰ “লীলা” ওলাৰৰ আজি ৩৭ ডেৰকুৰি-সাত বছৰ পাৰ হৈ যায়; আৰু যোৱা ভালেমান বছৰ ই ছপাৰ-বাজ হৈ পৰি থকাত আগ্ৰহী গ্ৰাহক-গ্ৰাহিকা আৰু পাঠক-পাঠিকা সকলৰপৰা সঘনে সাধনি পায়ো, সাংসাৰিক জঞ্জালৰপৰা আহৰি নোপোৱা হেতুকে, ইমানদিনেও ইয়াৰ দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ পোহৰলৈ উলিয়াব পৰা নাছিলোঁ; এতিয়া পূজনীয় স্বামী “গোহাঞিবৰুৱা গ্ৰন্থাৱলী” প্ৰচাৰৰ সোণাময় ছেগ ধৰি, অনতিপনে এই নতুন তাঙ্গৰণৰ “লীলা” উলিয়াই ৰাইজৰ ওচৰলৈ আগ বঢ়ালোঁ;—ইতিপূৰ্ব্বৰ ত্ৰুটীৰ বাবে যেন ক্ষমা পাওঁ। ইতি—

“পদ্মকুটীৰ”, তেজপুৰ, অসম।
২৫ বহাগ, ১৮৫৮ শঁক।
প্ৰকাশিকা।
 
গাওঁবুঢ়া (page 1 crop).jpg