সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:মিলন মন্দিৰ.pdf/৪৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
মিলন-মন্দিৰ
৩৯
 

ৰটাৰ্ডম ডাঙৰ নগৰ। আমি ক'ত থাকোঁ, ক'ত নাথাকোঁ তেওঁ কেনেকৈ জানিব? বিশেষতঃ তেওঁ এবাৰ বাট হেৰুৱাই হাবাথুৰি খাই ফুৰিছিল!

 উইলিয়ামে সুধিলে—কোন সেই বন্ধু জন জানিব পাৰোনে?

 মাৰ্গেৰেট প্ৰথমতে নিমাত। কিছু বেলিৰ মূৰত কলে —এতিয়াই প্ৰদৰ্শনীত যে আটাইতকৈ বহুমূলীয়া প্ৰথম বঁটাটো লাভ কৰিছে, সেই ডেকা চিত্ৰকৰ জনেই।”

 —অ, মাষ্টাৰ জেৰাৰ্ড। বাৰু সেইবোৰৰ বন্দৱস্ত এটা কৰা হব, এতিয়া তোমালোক ব'লা। এই বুলি কৈ তেওঁ লগত অনা চাকৰজনৰ ফালে চাই কলে—হেৰ তই ইয়াতেই থিয়হৈ থাক; যেতিয়া এজন ডেকা চিত্ৰকৰ ইয়ালৈ আহিব, তেতিয়া তেওঁক ঘৰলৈ লৈ যাবি।

 কথাষাৰ শুনি মাৰ্গেৰেটৰ মনত আনন্দৰ বা এছাটি বৈ গ'ল, - যি কি নহওক, জেৰাৰ্ডৰ লগত দেখা দেখিকৈ একে ঘৰতেো থাকিবলৈ পাম!

 তেওঁলোকে উইলিয়ামৰ পিছে পিছে খোজ ললে।

 বুঢ়া চাকৰজনে দুঘণ্টামান থিয়হৈ জেৰাৰ্ডলৈ বাট চালে – কিন্তু জেৰাৰ্ড উলটি নাহিল। লাহে লাহে বুঢ়াক মদৰ ৰাগীয়ে আক্ৰমণ কৰি বিতত কৰিলে। ৰাগী সহ্য কৰিব নোৱাৰি বাটৰ ওচৰতে বুঢ়া ধূলিত বাগৰি পৰি থাকিল। ইপিনে চকীদাৰজনে জেৰাৰ্ডক একেবাৰে কুঁৱৰী মেৰীৰ শোৱা কোঠালীত উপস্থিত কৰিলেগৈ। জেৰাৰ্ডে ভক্তিভাৱে মেৰীক নমস্কাৰ