সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:মিলন মন্দিৰ.pdf/৩৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
২৫
মিলন-মন্দিৰ
 

 জেৰাৰ্ড –কেলেই, এডাল বুঢ়া দেউতাৰ বাবে আৰু এডাল তোমাৰ আৰু ——,,মাৰ্গেৰেটে মিচিকিয়া হাঁহি এটি মাৰি জেৰাৰ্ডক আৰু কবলৈ নিদি কলে, – কি? কি? জেৰাৰ্ডে ও কথাৰ গম পাই, তৎক্ষণাত সুৰ সলাই কলে, – আনটো তোমাৰ নিমিত্তে আনিছোঁ। যদি অনুগ্ৰহ কৰি সেই ডাল এতিয়া মোকো দিয়া তেনেহলে-

 — মাষ্টাৰ জেৰাৰ্ড,ভাল নাপালোঁ। এই নলৰ ঠাৰিডাল আপোনাৰেহে, মোৰ কেনেকৈ হব? আপুনি ইমান কষ্ট কৰি অথনি সৌ পথাৰৰ পৰা কাটি আনিছে।

 – অৱশ্যে, মই আনিছো — সেই বাবেই ই মোৰ। কিন্তু এতিয়া তুমি তাক মুখত দি চুৱা কৰিলা নহয়নে? সেই নিমিত্তেই ই এতিয়া সম্পূৰ্ণ তোমাৰ।

 কথা শুনি মাৰ্গেৰেটৰ মুখ ৰঙা পৰিল। ভৰা-পুখুৰীৰ মাজত চন্দ্ৰোদয়ৰ সময়ত ফুলি উঠা পদুমপাহিটি যেন হৈ উঠি জেৰাৰ্ডৰ ফালে চাই কবলৈ ধৰিলে, – মাষ্টাৰ জেৰাৰ্ড, ইয়াত আপোনাৰ সম্পূৰ্ণ স্বত্ব আছে। আপোনাৰ বস্তু আপুনি নিয়ক। যি বস্তু বিনাবাক্যে কাঢ়ি নিব পাৰে তাৰ নিমিত্তে ইমান কাবৌ-কাকূতি কিয় আকৌ?

 জেৰাৰ্ডৰ মুখ ক'লা পৰিল। তাকে দেখি মাৰ্গেৰেটে হাঁহি এটি মাৰি আকৌ কলে – ক্ষমা কৰিব মাষ্টাৰ জেৰাৰ্ড, বাৰু এইটো মোৰ। তেনেহলে আপোনাক এতিয়া ধাৰলৈ দিলোঁ।