awe | ৮১
নতে| তাৰ অন্তৰাত্মা , কিহৰ , কাৰণে ভিত
নকবিছিল। কিন্তু বিহ্বল হৈছিল? কালে “এগনিছ তুমি সংবমশীল হোৱাত অতিশয় আমি ঘি সংগ্রাম মুখ পাতি লৈছিলে| আজি সেই তুমি শোরাঁ, মই water আহিলে। । কাইলৈ alfa” এই বুণি ভরে ভয়ে তাইৰ কাষ চাপি আকৌ ক’লে “কাইলৈ atfedal নানথৰণৈ আহিব| | তাত একেলগে উপাসন| কৰি দখৰক
aj এৰাব চকু মেলি পলৰ মুখলৈ চাই আকৌ, চকু afeca | সৃত্যুশয্।ত পৰি থকা বেমাৰীয়ে যেনেকৈ বহলকৈ চকু মেধি তাৰ পিচত coe চকুমুৰি চিৰ কাললৈ মুদে লেহদৰে এগনিছেও তাইৰ শেষ চাৱনিৰে বেন কতনো কাকুতি জনাণে !
“seq আপুনি আছি বাতিৰ ভিতৰতে এনে এঠাইলৈ গুচি ata যাতে আপোনাক মই দুনাই দেখিবলৈ নেপ|ওঁ ৷”
এগনিছে এনে কুঁৱা আদেশ দিঃইরীৰ পিচত পণক বিমোৰত পেল|লে । পলেও বুজিছিল যে এগনিছৰ খঙ মার নৌ were? তাইৰ লগত ca কাটিবলৈ বোৱাটো . মিছ| ৷ সেই কাৰণে ক্ষন্তেক পৰ মনে ননে থাকি তাৰ পিচত নীৰে ধাৰে কণে “এইদৰে যাবলৈ অই গাত লব নোৱাৰে| | কাইলৈ পুৱাৰ Baa উপ|সন|ত মহ যোগ দিম । আৰু তুমিও তালৈ আহিব| । যদি দৰ্কাম হয় তাঁৰ পিচতো
মই যাব পাৰিম |" ্ু ৮ ‘তেনেহলে কাইলৈ বাতিপুর গোটেই সমাজৰ আগতে আপোনাৰ কব বখানিম ৮ 1 = ioe ৬ চু, 7
