ay
সন থবক্ WE কৰে কপি থক! পেটত কিবা ভয়ৰ সঞ্চাৰ হৈছিল। আৰু ওপৰলৈ চাই পলৰ শে'তা পৰা দেখিলত Sal মনত কিবা পঞ্ছিল। সি afar “আপোনাৰ Aad হৈছেনে কি?”
পলে মুবটে! লবাই একে৷ WAT হোৱা নাই ঝুলি ae দিলে 1 পলৰ অনুপ নহৈছিল বুলি এ্টিয়কাছে ভাবিব নোরাবিলে ॥ এনেহে লাগিছিল যেন তাৰ মুখখন তেজন্বী পুৰুষৰদৰে তেজী হৈ পৰিল। fou ইমানতো এগছি আশার প্রদীপ ছেগ চাই
পলৰ
লহ পহু কৰে বাঢ়ি উঠিছিল।
“মই 1৮. কৰে নাটিত পৰি মৰণৰ আশ্রয় ল'ম। মোৰ feat ফাটি যাব। আৰু সেয়ে হ'লে সকলে| দুখ-ৈন্তৰে| ওৰ পৰিব।”
পল cofen আকৌ গীৰ্জাঘথৰৰ ভিতৰ সোনাল। তাৰ মাকে কোন মানুহ কেতিয়| ভিত্ৰ সোমাইছে wa হিচাগ নৈ থকা দেখিবলৈ পালে। দেখাত মাক গভাঁৰ আৰু তেওঁৰ মুখৰ আকুতি দেখিলে তেওঁ বে বৈধতা আৰু সং ater লভিছে এনে লাগিছিল।
কিন্তু বেচেব| পলৰ আৰু সাহ নজন্মিল। তাৰ aes Sf উমি জলি থকা গাশাৰ ্রদীপটিও' মাথোন বাকী আছিল। ই কোনো পাথিব get আশ। নহয়। বৰঞ্চ ই ভাৱনৰ মেলানি মাগিবলৈ কৰা আশ! হে।
ইয়াৰ পিচত, পলে গীক্ছা'ঘব ‘এচুকত জীৱনৰ পাপ AA সোৱাৰণ কৰিবলৈ বাট চাই থকা তিৰোতামকলৰ ওচৰলৈ গ'ল ॥ ‘আৰু এখন atta কাপোৰৰ ভিতবেদি ফুচফুচাই কোৱা তেগুব্লিকব পাপ আৰু অধমৰ কাখাবিলাকৰ বগা আৰু সাজে সদয়ে ছুমুনিয়াহ একোটা পদৰ
