এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
স্বৰ্গীয়
মহামতি গোপালকৃষ্ণ গোখলে
সূৰ্য্যদেৱ! উজলালাঁ জননী-বয়ান,
পোহৰলাঁ ঘূৰি ঘূৰি বিশাল ধৰণী
সন্ধিয়াত হই কেনে সুন্দৰ মহান
ললাঁগই হেঁপাহেৰে অনন্ত জিৰনি।
ইন্দ্ৰদেৱ! প্ৰচাৰিলাঁ বাণী বুজনিৰ
বিজুলীৰ বেশে আহি ধুমুহা-মাজত,
দেখুৱাই শুভ পথ দুৰ-দুৰণিৰ
স্বৰ্গৰ জেউতি লীন হ’লা স্বৰগত ।
ভীষ্মদেৱ! বিসৰ্জ্জিলাঁ বিষয়-বাসনা,
মাতৃপদে উচৰ্গিলা দেহা প্ৰাণ মন,
তপস্বীৰ সাধনাৰে কৰিলাঁ ঘোষণা
সফল কিৰূপে হয় মানপী জীৱন
আছাঁ তুমি প্ৰাণ বিনে জীৱন প্ৰদানি,
অবুজন মাথোঁ আমি টোকোঁ চকুপানী।
- শ্ৰীপদ্মধৰ চলিহা
