এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
নাৰায়ণ, পৰমাত্মা, ব্ৰহ্ম, ভগৱন্ত
১। শুনি পিপ্পলায়নে দিলন্ত উত্তৰ।
শুনা কহোঁ নাৰায়ণ ৰূপ নৃপবৰ॥
সৃষ্টি স্থিতি-প্ৰলয়ৰ হেতু যিটো দেৱ৷
যাত পৰে পৰম ঈশ্বৰ নাহি কেৱ॥
স্বপ্ন জাগৰণ যিটো নিৰ্ভৰ নিদ্ৰাত।
সমাধিত সাক্ষীৰূপে থাকন্ত সাক্ষাত॥
সচেতন কৰা দেহ প্ৰাণ ইন্দ্ৰিয়ক।
জীৱক ভূঞ্জান্ত নানাবিধ বিষয়ক॥
পৰমাত্মা বুলি তাঙ্ক কহে মুনিগণ।
তেহেন্তে পৰম তত্ত্ব জানিবা ৰাজন।
হৰি হৰ বিধি যাৰ থাকেঁ আজ্ঞা ধৰি।
ঈশ্বৰতো ঈশ্বৰ তেহেন্তে মহা হৰি॥
তাঙ্কে নাৰায়ণ বোলে জানিবা নৃপতি।
তাহানেসে চৰণ-সেৱায়ে সাধে গতি॥
(নিমি নৱসিদ্ধ, ১৭৬-১৭৯)
২। নপাৱে ইন্দ্ৰিয়সবে যাহাৰ ওচৰ।
যিটো নোহে মন বুদ্ধি বচন গোচৰ॥
যেন ফিৰিঙ্গতিচয় বহ্নিৰ ৰজাই।
নকৰে প্ৰকাশ সিটো বহ্নিক দুনাই॥
সেহি মন আদি তান্তে হুয়া জাত।
মায়াত থাকিয়া তাঙ্ক নাজানে সাক্ষাত॥
