পৃষ্ঠা:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf/১৬৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪৪ মহাপুৰুৰ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী তুমি দীনবন্ধু দয়াসিন্ধু নৰহৰি। ভকতি প্ৰসাদ মোক দিয়া কৃণ কৰি | (ৰত্নাকৰ ভা, ৪৪.৩- 854) ২৪। বচনত মাত্ৰ সুৰ মই শূন্যমতি মূঢ় পৰ উপদেশত পণ্ডিত। তুমি হেন দেৱ জানি নপাৰিলো চক্ৰপাণি | আপোনাৰ দুঃখক খণ্ডিত।। নেড়াইলে সংসাৰ তপ চৰণে উদ্বাৰা বাপ কৰে। হেৰা পৰিয়া প্ৰণাম। (কুৰুক্ষেত্ৰ, ১৭৯২৯-১৭৯৩০} ২৫। নমো নমো মোৰ হৃদীশ্বৰ কৃষ্ণ দেৱ। দণ্ডৱতে পৰি কোটি কোটি কৰে সেৱ। তোমাৰ পাৱত প্ৰভু পশিয়া শৰণে। এতেকে প্ৰাৰ্থনা কৰে তোমাৰ চৰণে। যৈতে তৈতে হৌক জন্ম মোৰ কৰ্ম্মগতি। তোমাৰ চৰণে মাত্ৰ ছাড়োক মতি। ভূত-দয়া ধৰ্ম্মে মোক নেতোক মাধৱ। তোমাৰ ভৃত্যসে মোৰ পৰম বান্ধৱ। পুত্ৰ-দাৰ বিষয়ত হৌক মেহ ছেদ। সুহি যেন সদায়ে তোত বুদ্ধি ভেদ। পূৰ্বৰ স্বভাৱ মোৰ কৰিয়ে, উচ্ছদ। তোমাৰ চৰণে মাগো এতেক প্ৰসাদ।