পৃষ্ঠা:ভানুমতী (Bhanumoti).pdf/৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


নৱম আধ্যা

ঘৰ-জোঁৱাই


ৰাজহুৱা বৰসবাহ। তিনদিনমানৰপৰা গাঁৱত গাঁওবুঢ়াই পঁচা তুলি ফুৰিছে। যাৰ যি শক্তি, সিকিটো, আদমহীয়াটো, চৰতীয়াটো, চাউলকঠা আগবঢ়াইছে। দুটা ডেকা ল'ৰাৰ কানত ভাৰপাচীৰ সাঙ্গীভাৰে সৈতে গাঁওবুঢ়া বুঢ়ীৰ ঘৰতো ওলালহি। বুঢ়ীয়ে আথে-বেথে চৰতীয়া এটিৰে সৈতে চাউল একঠা আগবঢ়ালে। ডেকা এটিয়ে চাউল কঠা ভাৰপাচীত ভৰাই লৈ, চৰতীয়াটো গাঁওবুঢ়াক দিলে। তেওঁ লাহেকৈ পইচা কেইটা জনক্‌কৈ দীঘল জোলোঙাত ভৰাই থৈ বুঢ়ীক কলে, "নামঘৰত ৰভা দিবলৈ আৰু সবাহৰ যো-জা কৰিবলৈ গা-খাটনি লাগে নহয়। সকলোৱে হাতে-হাতে নধৰিলে ৰাইজৰ কাম কেনেকৈ হব।" বুঢ়ীয়ে কন্দনামুৱা হৈ উত্তৰ দিলে, "এ বোপাই, তোৰ নো আছে কোন্‌! থকাহেঁতেন নো কব লাগিছে নে?"

গাঁওবুঢ়া।― কিয় আজলীলৈ এটা চপাই লৈছ নহয়? চপনীয়াটোৱে নো কৰে কি?

বুঢ়ী।― এ, কিনো কবি বোপাই! নিচেই অজলা ল'ৰা, সেইটো থিয় হৈ থকাটোৱেই (মোলৈ আঙুলিয়াই)।

গাঁওবুঢ়া।― এহে, এইটো গজলীয়া ডেকাটো দেখোন। ইয়াক কেইদিন মানৰেপৰা মহন্ত দলৰ লগত ফুৰা দেখিছোঁ। ইনো ৰভাখনতো লাগি দিবগৈ নোৱাৰিব নে? নাই, তোৰ আজলীলৈ চাপিল বুলিয়ে ইয়াকো অজলা কৰি লৈছ?

বুঢ়ী।― এ, নেদেখিছোঁ দেও, সি নো কাম কৰা মতাটো নে?