এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৭৪
ভাগ্যপৰীক্ষা
| পানী— | এই দুটা নো কি কথা! পোনতে অসহজ দেখি দিনদিয়েক অলপ বেয়া লাগিব পাৰে; পাচত সহজ হ'লেই ভাল লাগিব। |
| মাণি— | অ’ জেতুকী-বাপেক, মোক ভাল ভাল গহনা এসোপা কৰাই নিদিলাঁ? |
| পানী— | কেলৈ, তোমাৰ নো কি গহনা নাইকীয়া হৈছে? সকলো গহনা পূৰাকৈ কৰাই দিছোঁ নহয়। |
| মাণি—— | নহয় হেঁ, মোক আৰু লাগে, সৰহকৈ লাগে। |
| পানী— | সৰহকৈ লৈ নো কি কৰিবাঁ? গাত ধৰে মানেহে পিন্ধিবা। |
| মাণি— | নহয়, মই নিপিন্ধো হেঁ; পেৰাত সুমাই থ’ম; মাজে মাজে উলিয়াই উলিয়াই লিৰিকি বিদাৰি চাই থাকিম; মনটো ভাল লাগি যাব। |
| পানী— | বাৰু তাকে কৰিবলৈকে যদি লাগে, কি মন যায় ক’বাঁ কৰাই দিম। |
(বগাইৰ প্ৰবেশ)
| বগাই— | দেউতা, বাহিৰত কোনোবা ভাল মানুহ দুজন আহিছে। |
| পানী— | কোন অহিছে চিনি নেপালি নে? |
| বগাই— | এৰা মই আগেয়ে দেখা নাই। কোনোবা বোলে সদাগৰ; আপোনাৰে সৈতে হেনো চিনাকি। |
| পানী— | বাৰু যা; ভালকৈ বহিবলৈ দেগৈ; মই গৈছোঁ। |
(বগাইৰ প্ৰস্থান)
| মণি— | কি জানি সেই তেওঁলোক দুগৰাকীয়েই আহিছে? |
| পানী— | তেওঁলোকেই হ’ব পায়। হয় যদি ভালেই হ’ল; মই বিচাৰি হে ফুৰিছিলোঁ। |
(দুইৰো প্ৰস্থান)
