|
|
যেনে কাপোৰ তেনেই আছে। এই চালানত বাৰ দৰ্জন আনিছিলোঁ;থাপতে উড়ালে; এই মাথোন দুটা বাকী আছে।
|
| কৃষ্ণ—
|
উহুঁ; মোক লগা বিধৰ ছাতি ইয়াত নাই।
|
| পাহ—
|
আপোনাক নো কেনে লাগে?
|
| কৃষ্ণ-
|
কাপোৰডোখৰ ৰেচমী হ’ব লাগে।
|
| কৃষ্ণ—
|
পাচে, এইবোৰ “স্প্ৰিং’ খকা; মোক ‘স্প্ৰিং” নথকা লাগে।
|
| পাহ—
|
কিয়, সেয়া “স্প্ৰিং” নথকাও আছে নহয়?
|
| কৃষ্ণ-
|
আছে বুলি, ইয়াৰ নালবোৰ লোৱৰ; মোক লাগে বাঁহৰ নালৰ।
|
| পাহ-
|
বাঁহৰ নালৰো আছে; ৰ'ব বাৰু , মই দিওঁ।
|
| কৃষ্ণ—
|
অ’ মই পাহৰিহে বাঁহ বুলিছোঁ; মোক কাঠৰ নালৰহে লাগে।
|
| পাহ-
|
তেন্তে, মোৰ ইয়াত নেপায়; আন ঠাইত বিচাৰকগৈ।
|
| কৃষ্ণ—
|
এৰা, ন’হলে কি কৰিবা? (যাব খুজি) অ’, এই আৰ্চীখনৰ দাম কিমান হেঁ মোক হওঁতে নেলাগে; তেও শস্তা দামত পালে লৈ থ’ব পাৰোঁ।
|
| পাহ—
|
দাম কৰিম নে ঠিক কথা ক’ম?
|
| পাহ—
|
তেন্তে, এটকী ৰূপ দিব।
|
(কৃষ্ণকান্তৰ বেগেৰে প্ৰস্থান)
|
|
ডাঙৰীয়া, লৰ মাৰিলে কিয়? কি দিব খোজে কৈ যাওক চোন।
|
| কৃষ্ণ—
|
( ভিতৰৰ পৰা) আঠ অনাত দিবানে?
|
