তৃতীয় দৃশ্য—পাহবৰৰ দোকান।
| পাহবৰ-
|
সেই কেৰাচিন্ তেলৰ টিন্বোৰত একোটা ফুটা দি, এসে এসেৰ তেল উলিয়াই লগৈ; আৰু ফুটাবোৰ ৰাংপানীৰে জালি গগৈ। পাচে, টিনবোৰৰ তলিত ফুটা দিবি দেই, তেহে পোনে পোনেহ চকুত নপৰা হ’ব। তেও যদি কোনোবাটো ঘেকেটি-খোৱা মানুহে লুটিয়াই বাগৰাই চাই, ধৰিব পাৰে, তাক ক'ব বুলি আমি ক'ব নোৱাৰোঁ; জাহাজত খালাচীয়ে চাগৈ তেল চুৰ কৰিলে।
|
| ধূলিৰাম--
|
বাৰু মই ক'ব জানিম। মই লাগে সাতবাৰ মান গোসাঁইৰ শপতকে থাম।
|
| পাহ—
|
খাবি তোন; আমাৰ বেপাৰী মানুহৰ কি গুৰু গোসাঁই আছে? মচুৰ মাহত শিল-গুটি মিহলালি নে?
|
| ধুনি—
|
কেলেই, ঘিঁউৰ টিনবোৰত নাৰিকলৰ তেল আৰু মচুৰ মাহ দহ মোণত দহ সেৰ শিল-গুটি একেদিনাই মিহলাই থৈছো নহয়।
|
| পাহ—
|
দহ মোণ মাহত দহ সেৰ শিল-গুটি তাকৰ হ’ল।
|
| ধূলি—
|
শিল-গুটি আৰু নাই, মই কি কৰিম? বাৰু আধা মোণ মান ধূলিকে মিহলাই থ’ম।
|
| পাহ—
|
ধূলি নিবিবি; জোখোতে মাথোতে উড়ি যায়। তাতকৈ, বালিকে দিবি; সি গধুৰ বস্তু, উড়ি যাব নোৱাৰে।
|
