এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
অ ১—দৃ. ২
ভাগ্যপৰীক্ষা
২য় দৃশ্য—পানীৰামৰ ঘৰ।
(বিমৰ্ষ মনেৰে পানীৰামৰ প্ৰবেশ)
| পানীৰাম। | হৰি গুৰু শঙ্কৰ! হেৰ জেতুকী-মাক, এহেলৈ হোচোন। প্ৰভু, আজি ভাল চৰখৰীয়াত পেলাল। মিছাতে ৰ'দে ব’দে তখন টলৌ টলৌ কৰি ফুৰিলোঁগৈ; কামৰ ফালে একোটো ন’হল। কালি জানিব, মৰাপাট এমুঠি আছিল, তাৰেই ফই এডাল বাটি, তাকে বেচি শিকি এটা উলিয়াই, কোনো- মতে আধা-পেটীকৈ ভাত এসাঁজৰ দিহা কৰিলোঁ। আজি এতিয়া কৰোঁ কি! |
(মাণিকীৰ প্ৰবেশ)
| মাণিকী— | এত বেলিলৈকে নো ক’ত ফুৰিলাঁগৈ? |
| পানী- | অত বেলিলৈকে ফুৰিও যে একো কৰিব নোৱাৰিলোঁ! ধনাই ক’লীয়, সোণাৰাম, পাহবৰ, ইহঁতৰ ঘৰে ঘৰে গৈ, কতনো কাকূতি কৰিলে, তেও মোক আধেৰ মৰা-পাট্ কালিয়নে দিওঁতা ন’হল কিয়নো দিব? অলপ ৰস্-পম্ থকা যেন দেখিলেহে মানুহে মানুহ যেন দেখে; আমাৰ নিচিনা নোম-দৰিদ্ৰক কোনেও পাই এটালৈকে নপতিয়ায়। |
| মাণি— | নপতিয়ায়, নেলাগে পতিয়াব। দুখীয়া বুলি কিবা সিহঁতৰ ঘৰত পৰি আছোঁগৈ নে? নাই কাৰবাৰ ঘৰত চুৰ কৰিবলৈকে গৈছোঁ? |
