ব্যথাৰ স্থৰ ২০৩
আক Pe নীতৰে তেওঁলোকে তাত কাম কৰিবগৈ ইত্যাদি কথা Toe কৰিবলৈ এটি কমিটি গঠন কৰি এই সমস্যা, বোৰ সেই কাঁমণটৰ হাতত দিয়া ভাল । নীতি সম্বন্ধে মই এইখিনিয়ে কব খোজো যে বাস্তরতাক পৰিহাৰ কাঁৰ কোনো বচনা উৎকুষ্ট বা কোনো কাম উপযুক্ত হব নোৱাৰে। “geal তপোবনৰ যুগৰ বার Toa | আজি যদি মহা- কৱি কালিদাসে আকৌ ভাৰতলৈ গৈ লিখনি ধবে তেনেহলে তেখেতে হয়তে| নাটকৰ সলনি পিখিব এক বিৰাট উপন্যাস; আৰু সেই উপন্যাসৰ নায়িকাৰ নাম চাৰি আখৰৰ নহৈ হবগৈ ছুই আখবব ; নায়ক হব বজাৰ সলান কোনোবা এজন শিক্ষিত দঁনবনুৱা বা শিল্পী, অথবা এজন বিপ্লৱী; ঘটনাৰ সমাবেশ হব কর্ম্মবহুল জীরনৰ জয় বাঁ পৰাজয়, সাফল্য বা ব্যর্থতা ৷ প্রেম তাত থাকিবই ৷ ক্ষণস্থায়ী জীৱন আক নশ্বৰ জগতৰ বুকত ইয়ে চিৰস্থায়ী আৰু আনন্দ- ময় শক্তি প্রবাহ । প্ৰেমৰ ব্যক্ত অথবা অব্যক্ত স্ফুৰণৰ মাজেদিয়ে গৈ থাকে Stara গীবচিত্র গতি | যুদ্ধ, বিপ্লৱ, grow সকলো! ক্ষেত্ৰতে ই প্রেবণাময় আশাৰ প্রদীপ ॥ কিন্তু শকুন্তলাৰ প্রেমৰ দৰে বিংশ শতিকাৰ প্রভা বা বেবাৰ প্রেম সহকাৰ বৃক্ষ বা মুগ শিশুৰ আশ্রয় লৈ ঠন ধৰি নুঠে ৷ বেবাৰ মুক্ত, ছন্দময় প্রেম__নাবী সমিতি, শিক্ষা মন্দিৰ, দেশৰ মুক্তি আন্দোলন, সাহিত্য সভা, নৃত্যসভ্ব অথবা বনুৱা সঙ্ঘৰ মাজেদিয়ে নিজ জীবন বিকাশৰ লগে লগে পবিপুষ্ট
ক
চাবি >
