১৬৬ ব্যথাৰ সব
নামত উছৰ্গা কৰিছা 1৮ “নহলেনো সবিতা কেতিয়াবা বিয়োঁট্ৰচ হব পাবে নে 2” এই ঝুলি কৈ কিবা কামৰ চেলু দেখুৱাই তাই ক্ষণিকতে অদৃশ্য হয় ৷
এনেকৈয়ে আমাৰ প্রেমৰ সৌধ উভয়ৰে চেষ্টাত লাহে লাহে গঢ়ি উঠিছিল | জীৱনটো ইমানে ভাল লাগি উঠি- ছিল যে তাৰ কাৰণে ঈশ্ববক ধন্যবাদ দিছিলে ৷ Tos ৰহস্যময় জীৱনৰ গতি ক্ষন্তেকতে পৰিবৰ্ত্তিত হ’ল । প্রথম প্ৰেমৰ প্রাণভৰা উলাহ আৰু আপোন পাহবা তন্ময়তাৰ অলপো হাস নৌহওঁতেই মোৰ প্ৰাণপখী এদিনাখন মোক এৰি গুচি গ'ল | মই বিয়েটউচ, facatis বুলি মহা- শূন্যৰ ফালে চাই চিঞৰি মৰিলে 1 তাইৰ আশঙ্কা নষ্ঠুৰ বাস্তৱত পৰিণত হব ঝুল wet? নাছিলে'। । তাইৰ স্মৃতিয়ে আজি মোৰ শূন্য হিয়া আগুৰি আছে ৷ উ কোঁতয়াবা তৃপ্তি দিয়ে, আকৌ কেতিয়াবা প্রাণটোক আকুল কাৰ তোলে ৷
এজনী প্ৰেয়সী, আৰু তাইক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে এখন ঘৰ $ আৰু তাৰ 'পছত সক সক লৰা-ছোৱালীবোৰৰ হাহি- ভৰা মুখ, মৌসনা কথা আৰু স্বৰ্গীয়প্রেম এইবোৰেই আমাৰ পাথিব জীৱনক মধুৰ আৰু তৃপ্ত কৰি তোলে | যাব ভাগ্যত ইবোৰ নিমিলে সি বাস্তৱিকতে দুৰ্ভগীয়া | এক অন্তর্বেদনা, নশীবব ক্রন্দন আৰু শূন্যতাৰ হাহাকাৰে তাৰ শহয়াখন আগুৰি ধৰে ৷ সেইবোৰক আওকাণ কৰি এক, মহান
