এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
ঢোঁৰাকাউৰী আৰু টিপচীচৰাই
কুমাৰ ককাই, ঘৰত আছেনে?” কুমাৰে উত্তৰ দিলে,—“আছোঁ কিবা কৈছে?” কাউৰীয়ে কলে—
“দে টেকেলি, তোলো পানী, পখালো ঠোঁট।
ভোজন কৰো টিপচী গোট॥”
কুমাৰে কলে—“মোৰ ঘৰত গঢ়া টেকেলি, নাই। বদি অলপ- মান মাটি আনি দিব পাৰা, তেন্তে নই টেকেলি এটা গঢ়ি দিব পাৰোঁ।”
কুমাৰৰ কথা শুনি কাউৰীয়ে মাটিৰ ওচৰলৈ গৈ মাটিক কলে—
“দে মাটি, দিওঁ কুমাৰক, গঢ়ক টেকেলি,
তোলো পানী, পখালো ঠোট।
ভোজন কৰো টিপচী গোট॥”
মাটিয়ে উত্তৰ দিলে, – “মই নিজে কেনেকৈ দিম? যদি কিবা উপায়েৰে খান্দি নিব পাৰা নিয়া।"
মাটিৰ সমিধান পাই কাউৰীয়ে ম’হৰ ওচৰ পালেগৈ। সি ম’হক মাত লগালে,
“দে শিং, খান্দো মাটি।
দিওঁ কুমাৰক, গঢ়ক ঘটি
তোলো পানী, পখালো ঠোট।
ভোজন কৰো টিপচী গোট।”
ম’হে উত্তৰ দিলে, – “মই নিজে মোৰ শিং কেনেকৈ দিম? যদি কিবা উপায়েৰে নিব পাৰা নিয়া।”
ম’হৰ কথা শুনি কাউৰীয়ে গৈ কুকুৰৰ ওচৰ পাই কুকুৰক ক’লে—
১৫
