ue বুকাৰ বাচিংটন।
গাৰীত বহি ata দেখি ক’লে, £ডাঙবীয়া আপোনাৰ অপমান দেখি বাল্তৱিকে বৰ দুখিত হৈছে৷ ৷” তেওঁৰ কথা শুনি crates গহীনাই উত্তৰ নিলে, “মোৰ অন্তৰত যি আত্মা আছে, সেই আত্মাক অপমান কৰে, এনে সাধা কাৰে| নাই। কোম্পানীৰ এনে ব্যৱহাৰত মই অকণে| অপ পোৱ| নাই, কিন্তু ঘি মোক এনে ব্যৱহাৰ কৰিছে, তেৱেঁই অপন| হৈছে ৷”
এবাৰ এজন frees ৰেলত নিগর'ৰ মাজত বহিছিল। তেওঁ ইমান বগা আছিল যে, তেওঁক নিগ্র বুলি কোনেও চিনিব নেৱাৰে। cana গাডে তেওঁক নিগ্ৰ’ৰ মাজত দেখি থমক খাই ৰ’ল। তেওঁৰ সন্দেহ হ’ল, তেওঁ fra’ নে ইয়াঙ্কী ? নিএ’ হ’লে ভালেই--যদি নহয়! তেওঁক সেই
ol
বিষয়ে সোধাও বৰ লাজ আৰু অপমানৰ কথা! তেওঁ বিমোৰত পৰি আৰোহাজনৰ চকু, মুখ, নাক, কাণ, চুলি সকলোকে ভালকৈ চাবলৈ ধৰিলে। তথাপিও একো বুজিব নোৱাৰিলে । তাৰ পিচত তেওঁ ভৰি ছুট! ভালকৈ চাবলৈ ধৰিণে। ভৰি চাই বুজি পালে থে তেওঁ fra’) সেই গাৰীতে ময়ে| tera) তেওঁ একো নেমাতি'লাহেকৈ গুচি গ'ল) সেই আৰোহীজন তাৰ পবা নামিব লগা নোহোৱাত ময়ো বৰ ৰং পালে|}
মই ভদ্ৰতা|-বিচাৰৰ সম্বন্ধে এটা বৰ সুন্দৰ উপায় fer কৰিছে৷ । কোনো! মানুহ ভদ্ৰ নে অগদ্ৰ, এই কথা জানিবৰ হ’লে, নীচ জাতিৰ মানুহৰ ক্গত মই তেওঁৰ আচাৰ বাৱহাৰ AYR BAL) গোলামী যুগত, গবাকী- সকলে তেওঁলোকৰ গোপাঘবিপাকৰ লগত ঘি ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তাৰ পৰাই কোন ভদ্ৰ আৰু কোন অভদ্র আছিল তাক ভালকৈয়ে বুজিব পাৰিছিলে।। চু
মহাত্মা জৰ্জ্জ ৱ|চিংটন এদিন আলিয়েদি ফুৰিবলৈ গৈছিল। বাটতে
