পঞ্চম অধ্যায় | ৫৩
পৃথিবীৰ আকাৰ সম্বন্ধে আপুনি ল’ৰাইতক কি শিকাব কওকচোন ?” তেওঁ তেতিয়াই উত্তৰ দিলে, “পৃথিবী aA নে চেপেটা, সেই fear লৈ মূৰ ঘমোৱাৰ একো আৱশ্যক নাই। নেই বিষয়ে স্কুলৰ কর্তাৰ যি মত, Tal দেই মতকে ল’ব|ইতক শিক্ষা দিম ৷” সেই সময়ত শিক্ষক সকলৰ অবস্থা এনেকুৱাই আছিল।
ধৰ্ম্মপ্ৰচাবক সকলৰ অৱস্থ। আৰু cal আছিল। অতি মূৰ্খ আৰু চৰিত্ৰহীন মানুহে ধৰ্ম্মপ্ৰচাবকৰ দল বঢ়াইহিল। যোগ্যতা থাওক, নেথাওক, সকলোৱেই ভাবিছিল “মই এজন ভগবানৰ আৰিষ্ট পুৰুষ ৷” চাওতে চাওতে অনেক (নএ’ৱেই এনে ধ্বণবৰ ভগবানৰ আদেশ পাবলৈ ধৰিলে ।
লাহে লাহে স্কুলৰ ল’ৰ| কনিবলৈ ধবিলে। এদিন গৈ তাৰ কাৰণ সোধাত জানিব পাৰিণে। বে, সিহঁতেও ‘আদেশ’ পাই ধৰ্ম্মগুৰুৰ কামত নিযুক্ত হৈছে !
এদিন গির্জাববত বহি উপাসনা কৰিছে৷, এনেতে হঠাত মাতবোল নোহোৱাকৈ এজন নানুহ ধাচ কৰে মাটিত পৰি গ’ল। বহুত পৰ তেওঁ সেইদৰেই Val তেতিয়াই প্রচাৰ হৈ পৰিল যে তেওঁ আদেশ পাইছে ! তাৰ পিচতেই তেওঁ এজন ধৰ্ম্মগুৰ হ’ল! এনে ধৰণৰ গুৰু প্রতি গাৱঁতে আছিল। আৰু এইদৰে প্রতি সপ্তাহত দুই চাবিজনে আদেশ পাইছিল।
নেই বয়সত ভগবানৰ আদেশ পাওঁ বুলি মোৰে| বৰ ভয় হৈছিল। ইঈশ্ববৰ ইচ্ছা, তেনে আদেশ আক নেপোলৌ | এট ধৰ্ম্মমন্দিৰৰ কথা এতিয়াও মনত আছে। সেই মন্দিৰৰ উপাসনাকাবী আছিল ২০০০ জন, 'অথচপ্রগাৰকৰ সংখা! আছিল ১৮ জন।
এতিয়া আক সেই আদেশত পৰা ধৰ্ম্মপ্ৰচাৰকৰ দিন নাই। ধৰ্ম্মৰ
