৩৮ বুকাৰ বাচিংটন।
কৰিছিল। তেওৰ আদেশ সক্চলোৱে নতশিবে পালন কৰিছিল? তেওঁৰ কান কৰিবলৈ পালে আমি নিজকে নিজে sett মানিছিলে।। Brats থাকোতে তেও পক্ষাাত বেমাৰত লৰচৰ কৰিব নোৱৰা হৈছিল। তেওঁ বহ| চকিখন এবাৰ এটা পাহাড়ৰ ওপৰলৈ তোলা হৈছিল। তেওঁৰ এজন পুৰণি ছাত্ৰই নেই চকিখন টানি নিছিল। বাটটো বেয়| আহিল। শেষত যেতিয়| চকিখন পাহাড়ৰ ওপৰত তোল! হ’ল, তেও আনন্দ মনেৰে ক’বলৈ ধৰিলে, “আজি মোৰ পৰম সৌভাগ্য যে, সেনাপতিৰ নিমিত্তে মৃত্যুঃ আগতে এটা কাম কৰিব্ৰ alent পালে| |”
মই হেম্পটন স্কুলত থাকোতে প্রায়েই নতুন ল’ৰ| সেই gas ofs হ’বলৈ গৈছিল। লাহে লাহে ব’ৰ্ডিঙত ল’ৰ| নধৰ| হৈ পৰিল। বাহিৰত ল'ৰাৰ নিমিত্তে tig eRe লগাত পৰিল। এদিন সেনাপতিয়ে পূৰণি ল’ৰাবিলাকক আহি wfc, “তোমালোকৰ কোনোবাই তাম্বুত শুই নতুন লবাবিাকক ঘৰ এবি দিব| নে?” এই কথা wal মাত্রকেই প্রত্যেক পৰাই নিজ কোঠা এৰি দি দেই জাবঝানি-বাতি ozs গুইছিলগৈ। হু
সেই ল'ৰাৰ ভিতৰত wa এজন আছিলে|। মোৰ এতিয়াও মনত আছে, কেইব| বাৰে| সেই দৰে জাৰত কঁপি কঁপি সেই wige তলত বাতি কটাইছিলে।। আমাৰ যথেষ্ট কষ্টও হৈছিল, তথাপিও পেনাপঙ্ৰি আদেশ মানি চলিবলৈ ভাল পাইছিলে1। এইদৰেই একে সময়তে আমি দুটা কাম কৰিছিলে|--সেনাপতিৰ stort মানিছিলে?- আৰু আন পিনে নতুন লবাবিলাকক শিক্ষা লাভৰ সুবিধা দিছিনে।। কেতিয়াবা কেতিয়াবা .জাবঙ্কাণি বতাহত সাম্বুটোও উৰি গৈছিল;. আমি মুকণি ঠাইতে ৰাতি, কটাইছিলে।। পিচদিন| পুরাই সেনাপত্য়ে
