তৃতীয় অধ্যায়। “4
সেই স্ুগ্ৰ প্রাণরাতা, সেই স্কুলৰ পিতাস্বৰূপ পৰিচালক মহোদয় অকলেই এনেবোৰ সঁ জুণিতকৈ বেচি মৃণ্যবান্। তেওঁৰ ‘ওচৰলৈ নিপ’ল’ৰাবিলাক দিনটোত এবাৰ আহিব পাৰিলেই, তেওঁলোকৰ উচ্চশিক্ষাৰ সুফল কলিব ক, প্রকৃত চবিত্রবান, সমাজসেৱক, শিক্ষাপ্ৰচাৰকৰ লগত সহবাস কৰিলে, বিমানখিনি চৰিত্ৰ গঠন হয়, মনৰ তেজ বাঢ়ে, চিত্তৰ শক্তি বিকশিত হয়, কাম কৰিবৰ মন যার, আন কোনো! উপায়েৰেই তিমান থিনি নহয় | নেট হে কওঁ কিতাপ পঢ়াতকৈ “মানুহ” পঢ়া sta)
তেওঁ মৰাৰ আগতে ছুমাহমান mam মোৰ টাঙ্কেগী বিদ্যালয়ত কটাইছিল। তেতিয়া তেওঁ পক্ষাথাত বেমাৰত ভুগিছিল। গোটেই aa শিথিল হৈ গৈছিল) তথাপিও জীৱনৰ শেষ মুহূর্ত পর্যন্ত তেওঁ শিক্ষাপ্ৰজাৰ ব্ৰতত লাগি আছিল! কামত এনেকৈ মন প্রতি লাগি থাকিব পবা মানুহ সংসাৰত বিবন। কিন্তু aixgex কামত নিজকে wae ৰাখিছিল। পৰসেৱাই তেওঁৰ জীৱনৰ ব্রত আছিল) হেস্পটন স্কুলৰ দৰে তেও Brat eel খাটিছিল। তাৰ উপবিও তেও ff f নিথএ’নমাজত = নিশ্ষদববিস্তাৰৰ প্রয়োজন আছিল, তেনে * ঠাইতো আত্মশক্তি প্রয়োগ কবিছিল। সকলো কামতে তেওঁ সমানে আনন্দ পাইছিল। তেওঁ নিজকে বিসৰ্জ্জন দিবলৈ শিক্হিল-আদর্শৰ মাজত wma হ’ব পাৰিছিল। সেই কাৰণেই সকলো ঠাইতে তেওঁ স্বাৰ্থত্যাগৰ কৰ্ম্মক্ষেত্ৰ বিচাৰি লৈছিল।
ange aoa Satay আছিল। বোৱ| যুদ্ধত তেওঁ দক্ষিণ অঞ্চলৰ বিপক্ষে qae বৰিছিল। তথাপিও তেওঁ দক্ষিণ mena চাহাবসকলৰ প্রতি হিংসাভাব নেৰ৷খিছিল। বৰং যিমান পাৰে তেওঁলোকৰ উপকাৰ ‘হে কাঁৰছিল।
হেম্পটন স্কুলৰ ল’ৰাবিলাকে তেওক দেৱতাৰ দৰে ভক্তি আৰু পৃঙ্গা
