১৫০ বুকাৰ বাচিংটন ৷
শৰাৰক মই এনেকৈ বল কৰিছো, বে 20 মিনিটমান শুবলৈ পালেই মই
fate
Sie) নতুন উদানেৰেকাম ‘আৰম্ভ কৰিব পাৰে৷ } ৰ
NS) তেজ-মঙহৰ মানুহে সংসাৰত বি কাম কৰিল > সেইবোৰৰ বথাৰ্থ বিবৰণ ভানিবৰ-কাবণে মই সদায় উৎস্থক। মহাপ্ৰাণ সভাপতি আব্রাহাম লিঙ্গলন সম্বন্ধে আমেৰিক্লাৰ বাতৰিকাকত, সমালোচনা-পত্র, কিতাপ
দিয়া নাই। সাহিত্য-সংসাৰত তেওঁ মো SU) তেওঁৰ জীৱন৷ আলোচনা কৰিয়েই এই মোৰ কৰ্ম্মলীৱন পৰিচালন! ক্ৰিছো।
বছৰে প্রায় ছমাহ মই trate বাহিৰে কটাওঁ | ইয়াত মোৰ বৰ উপকাৰ হয়। কিয়নো, প্রথমতে কামৰ সালসলনিয়েই জিবনি WRI) নতুন নতুন মানুহৰ ইগত মিলি, নতুন কৰ্ম্মক্ষেত্ৰত পৰি নতুন ভীৱন হাভ বার্বা। দ্বিতীয়ত একেঠাইতে থাকিলে সেই ঠাইৰ সক স্থৰা বাম বোৰত দিন কটাব লগাত পৰে। এটা ঠেক সীমাৰ মাজত জীৱন ঘূৰিপকি থাকে | কৰ্ম্ম আৰু 'চিন্তাশক্তিৰ বিকাশ বন্ধ হৈ ষায়। শেষত মনৰ EL ate আনন্দ নোহোৱা হয়। কিন্তু আঁতৰত থাকিলে, সেই ঠাইৰ দোষ আৰু অসম্পূৰ্ণতাবোৰ চকুত ৰ ৰ
