‘চতুৰ্দ্দশ অধ্যায়।
ভৰ্জ্জিয়া প্ৰদেশ গভৰ্ণৰ বুলকে এটা সক বতুতা ৰি arias কাম আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁৰ পিচত ধৰ্ম্মগুৰু নেলচনে এটা স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে। ইয়াৰ পিচত মিষ্টাৰ আলবার্ট হাৱেলে এটা কৰিত| পাঠ কবিলে। চু
এইবোৰ কাম হৈ যোৱাৰ পিচত সন্নিগনৰ কাম আৰম্ভ হল 1 erie সভাপতিরে তেওঁৰ অভিভাষণ পাঠ কবিলে। মহিলা বিভাগৰ সভাপতি শ্রীমতী টমচনেও এটি সক বক্তৃতা দিলে। তাৰ পিচত বুলকে মোক সভাৰ মাজত চিনাকি দি ক’লে, “এওঁৰ নাম বুকাৰ ৰাচিংটন,--নিএ’পমাজৰ এজন নেতা আৰু নামজ্বন| প্রতিনিবি। তেওঁ আজি আমাক নিজাতিব- কৃতিত্ব আক সভ্যতাৰ বৰণ দি অনুগৃহত কৰিব খুজিছে |”
মই বত দিবলৈ ates কৰিলে । চাৰিও ফালৰ পৰ| অন্নধ্বনি ‘আৰম্ভ হ'ল। হেজাৰ হেজাৰ মানুহৰ চোকা দৃষ্টি মোৰ প্িনে পৰিল। মই এই বক্তুত| দিলো:
“সভাপতি মহাশয়, প্রদর্শনীব আৰু সন্মিলনৰ কর্তানকল আৰু মোৰ মৰমৰ ৰাইজ |
দক্ষিণ অঞ্চলৰ এক তৃতীয়াংশ মানুহ নিগ'জাতিৰ অন্তৰ্গত। এই নিথ’জাতিক বদ দিলে দক্ষিণ অঞ্চলত কোনে| অনুষ্[নেই সফরত| লাভ কবিব নোৱাৰে। এই অঞ্চনৰ আর্থিক, নৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক উন্নতিৰ অর্থে ক’ল| জাতিৰ সহযোগিতা গ্রহণ কৰ৷ সকলোৰে
আৱশ্যক ৷
